# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/798311886:0038 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/798311886:0038?run=74 # Title: [Johannis Conradi Kessleri Solmaeo-Brunsfelsensis, in aede Johannea mysteriorum divinorum interpretis Oratio, De Homicidarum Maxime Involuntariorum Poenis] Johannis Conradi Kessleri Solmæo-Brunsfelsensis, in æde Johannea mysteriorum divinorum interpretis Oratio, De Homicidarum Maxime Involuntariorum Poenis (shelfmarks Leibn. Marg. 41, Stück 12; ZEN Leibn. Marg. 41) # Folio 34, page id 798311886:0038 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=798311886&page=38 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/798311886/jpgs/default/00000038.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. (34) do mitri ectis. Conjuneti magis lunt nostri labores, quibus omni- bus idem negotium est datum, linguas docendi. Eja hoc 202- mus; id omnibus medicemur viribus, ut per Nos lingua, quarum coonitio omnis Sapientia Dirina de humana ltuidiolo adeo est necestaria e ucilis, Ruclitoribus nostris lamiliariores reddantur. Non pocerit mihui quicquam crenire gratius aut jucundius, quam ut iisdem viribus, eadem animorum conjunctione hoc agere omnes conemur. Fxcitace me diligentia acque amore Veltio neque dubitate unquam, quin observancia acque amore lummo cgo iltam Vestram benerolentiam sim compenlaturus. Ad Vos denique se mea convertit Oratio. Nobilissimi quarumris artium Studiosi, deliciae nostrae, noster amOr. AC primo quidem relim, credatismihi, ea maxime de causa gracissi- um mihi esse hocmunus, quod sudia Vestra promorendi libe. rior mihi sE oblata occasio. Non pauci inter ros sunc, qui hucus que dulcedine judaicarum licerarum. illectimon pertunctorie ope- ram luam nobis commodarunt, atque, ut ipsi prohitentur, non absquetructu. Si id robis animo ledeat, ut linguas illas, quibus omnis fere antiquissimarum gentium cam Divina, quam hrumana consignata eA Capientia, quibus ritus sentium moresque populo- rum tere omnium, historia tam protana quam Cacra. Leges item quibus respublica olim regebantur, Cunc concredica, ut has, in- quam. Linguas diseatis, tum cgo quidem felicem me praedico. Tobis enim, quicunque speratis olim Adi mylteriorum Divino. rum cradere Interpretes, ita necellaria est Linouarum, quas ego docebo, cognitio, ut illas non intelligere Theologo non in decorum modo; sed turpe, absurdum acque periculi sic plenum. Ccretis Vos olim pro Legatis schorae, qui illius roluntatem po- pulo exponatis. AE, cum Linguas, quibus illa est consignatar non intelligatis, estisne Dei Legati? Ipsi ab Eo Ejus mentem non percepistis. Neque mihi hic patiar dici, alios esse, qui il- lam latis exposuerint. Nam animum adrortite, quaelo: IIli er- rotales une, de quorum Aide dubitare Vobis non liceati Ni- hilne unquam passi Cune humani: An non hrac ratione omnium Lis gaeum coericio proieribems. Credile mibir 1o de c Tunt