# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/798467290:0021
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/798467290:0021?run=74
# Title: Exercitatio Ethica De Fortitudine Togata (shelfmarks Leibn. Marg. 41, Stück 10; ZEN Leibn. Marg. 41)
# Folio - , page id 798467290:0021
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=798467290&page=21
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/798467290/jpgs/default/00000021.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quendo, hypothetn ponit Epist. LVIII. Non relinquam, ait, sene a
Erutem, s me eorum mihi reservabit, torum aurem ab illa parte meliore. Ae
sicaeperit concurere mentem, si partes ejus convellere; si mibi non vitam
reliquerit, sed animam, prosiliam ex adificio purrido ac ruenti. Morbum
morre non furiam, duniaxat sanabilem, nec officientem animo: non afse-
rammihimanus propeer dolorem. Sic mori vinci est. Hunc tamen 3
Si sciero. perperuum mihi esse patiendum. exibo non propier ipsum, (ed quia
impedimento mihi fucurus est ad omne propter quod vivitur. Imvecillus
est ienavus, qui propier dolorem moritur: stultus, qui doloris causa vivit.
Ancichelin, sencenciamq; Pythasore, Socratis, aliorumqi resel.
lic EP. EXX. Invenies, inquic, etiam prosessos sapienriam. qui vim adfe-
rendam vitae suae nesent, e nefas judicent ipsum inceremprorem sui fieri;
expectandum esse exirum, quem natura dedic. Hoc qui dicit, non videt.
selibertari viamclaudere. Nil melius aterna lex fecie, quam quod unum
imroirum nobis ad viram dedit, exitus multos. Ouicquidcamer tri (2-
Dientix consulti dixerint, a rero cosaberrare, non odlcurum est.
Licet enim maxima vivendi preria morris rarionibus vincantur. Plin. Ep.
L. I. 12. locoramen cedere haud decet. secundum erthas. apud Cic.
in Cat. Maj. Pacemus alia.
Th. 5I. De iis, quiinpublicis rebus audaciores exictune audacix
haud inepee illud Cic. L. I. Of. achibueris: Dissicile est, cum praestare publica
omnibus concupieris, servare aequitarem, quae est justitia maxime propria.
Ex quo fit, ut neque discepratione vinci se, nec ullo publico ac legitimo jure
Dariantur existumque in Republica plerumque larritores es factiosi, ut opes
quam maximar consequanur. e. sine vi porius superiores, quam justiria
pares. Hluc eriam reterendi ii lune, qui rogari negotiis bellica
Corcicudinis se nimium immiscent, nec actus hujus forcicudinis ab
actibus alterius, ex prudencix prxseripto, latis decernune. Fxem
Planobisdare possime nonnulliC alrinianarum Eceleharum Do-
ctores, qui ubi excesserune, paenas sux cemeritaris simul dedere.
Superioris seculi An. ZZXI. OEObr. ZI. incirili bello inter Ti-
surinos de quinquepasicos Zrinolius occubuit. De eo C slei-
danus L. VIII. Tncaesorum numero fuit Z vinglius. Nam Tigurinorumita
fere consvetudo, cum in hostem exirur. ut Ecclesia minister primarius un d
predeat. Lvinclius etiam vir forris alioquin es animosus, cum secumre-
putaret.