# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/79876922X:0895 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/79876922X:0895?run=74 # Title: Erhardi Weigelii Sacrae Caesar. Maiest. ut & Com. Pal. Sultzb. Consiliarii, Supr. Artium Archit. Directoris Saxo Ien. Mathemat. PP. totius Academiae Senioris, Philosophia Mathematica (shelfmarks Leibn. Marg. 65; ZEN Leibn. Marg. 65) # Folio 383, page id 79876922X:0895 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=79876922X&page=895 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/79876922X/jpgs/default/00000895.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine # Lines: 57 recognised, mean confidence 0.76 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. dB, A1B tero AB recta erri pos primil U AIB. 1 L. 1.) PI edimu 2. F ecet 10 3. pII Dartem dle phuleui hus, i Enctit PHORONOMLA. pendiculum C.A. se condune, neque punctum C. aetinsune unquam, alioqui rectum esset currum, semper camen aliam, ulteriorem, par- cem linex abscissam intercipiunt. Cium aurem quodvis totum ance sectionem partes inle com plectatur toc, in quoc secari potest, per noulu ervocar; haec vero linea (de quavis alia, nedum Corpus) dividi in infinitum passit: constat, intinitas parres in quocunque corpore, nedum in cocomundo, concineri. 9. F. Id. Scholion. Eaec infinicudo non est RneiFatS d F. (sen- cix, Sed Finicacis locomihili stacurae, qua finita res in suo genere redduncur infinica, nempe infiniea finieacis, eanquam summe, maxime, Anita; DFWACautem haec intinicudo, veluE ex oppolco, demonstrat ese insinirum, etiam in luo guohi genere, ninir. infinite infinitum EnS, act vitacis intiniex, uci nihtum e qua sunc loco nihili, passivitace infinita pollene. Manet er- eo unum eancum imfiniium ens. Divinum Numen: intinitum vero alterum est etihil, de oppolita infinitatis, quod loco nihili tins infi- nicum cosicac e Cacuic, ut sic finitum infinice. Id lubcilius evincitur per sectiones Coni cumis speciem contueca pocuta, pralertim vi trea subcilioris hauctiis, referune. (NTam Vitra Ciytindracea, aequalis altitudinis ec baseos cum Cono, criplo lunt capaciora: Careas Philoma FEF tha 1s A usi llol Tatioii C1est 115 ai Cme eni III. P