# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/799215783:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/799215783:0011?run=74 # Title: Dissertatio Logica De Suppositione (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 3; ZEN Leibn. Marg. 42) # Folio - , page id 799215783:0011 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=799215783&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799215783/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. et 12 115 (15, ce- 10 ita 16. 2t- pi. ec Cm DC- it. ist. II. APHOR. TII. Supposicio in genere est usurpatio signi pro re sienatas Endeors. S. L. Potest enim Suppolitio duplicimodo considerari (a) se- meraliter, (B) Becialiter. Generaliter E spectatur, ab Prahit à voce d Re, eaS; considerat ut signum et Signatum 5. 2. Non enim alia hicratio dari potest, currox ponaturpro. re, qram qria rox est sisnum rei. Unde discimus, non Columroces scriptas lupponis Ced e cosiratas ex dictas. Dimmes enim liae lunt Pigna, gribusres aligra denotatur, grantumris alio atqi alio modo. 5. 3. Tmo discimus e illud; Suppositionem Logicam poseha- berelocum in Non rocibus. Ita Chimenles e AErptii, quirocum LocosienisHlieroslyphicis utuntur, eadem signa supponunt in Fnunciationibus Logicis prorebustieniticatis, prout ratio et ex Perientia docet 5. 4. Ita apud Romanos sisna tam corporis, qram animis (de quibus vide Plin. NTat. II. lib. 35. c. 12. E5 Mesen. in Spec. Imagin. C. 11. D. 68. segg.) locorerum sionifieatarum supponebantur, quxe (1 conciperentur, in concepeu Eaciebant Enunciationem Mentalem. 5. 5. Sed de Generaliillâ acceptione hic ampliusnon crimua Tollicici, transicuri potius ad suppositionem specialiter specta tam. Decd veronsitnunc; S. 1I; LTAPHOR. IV. Suppositioin Recie, ut hic consideratur, est usurpatio vocis in Emunciatione positae pro re sienisicata. EHDEOSO. S. I. Dicitur hic in Definitione (L) Vocis, ut catim innuatur discrimen inter Suppositionem Generaliter de Specialiter consrde- rata. Illa enim quaelibet siena admitrit: Haec vero solas voces tan- quamsiona crammatica. 5. 2. Dicitur (2) Vocis in Fminciatione positae: Nam SupPOsi- tionem non competere rocibus extra enunciationem politis, vel exinde constat, qria, qromodorox aliqua, v. 8. Subjectum (uppo. natur, coonolcendum est ex praedicato; e contra, gromodo sup. Ponatur Praedicatu, ex subjecto cognoscendum est. F alia enim sunt subje