# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/799215783:0019
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/799215783:0019?run=74
# Title: Dissertatio Logica De Suppositione (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 3; ZEN Leibn. Marg. 42)
# Folio - , page id 799215783:0019
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=799215783&page=19
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799215783/jpgs/default/00000019.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

e
M
10
18
e
+
in
25.
10.
11
in
x
praesentipropositione notat apoltolum solum in coimmuni, quod
non sitlicitum asserere idem Praedicatum de groris Apostolo.
5. 4. Suppontio Personalis est Acceptio Nominis Communis
pro senificatis suis mediaris. P. 8. animal est corpus rirum sentiens.
Vocabulum animal personalicer suxponitur, quia pro sionificatis
modiatis sapponitur, ad quae vi descensus copulatiri licet progredi
ita: Fthoc animal, v. 8. honio est corpus virum sentiens, ex aliud
anim al, V. 8. brutum, est corpus rirum sentiens.
5. 5. Notandum hic eAt, (ut verba plur. Rev. atque FXcellentissi-
miDni. D. Scherezeri, Patroni ac Praecepioris mei summâ observantia
aetatem suspiciendi, mea mihi facere liceat) Vocem Persona hic non
Metaphylice accipis sed rulsariter pro supposito rel indiriduo tan-
tumm. P. 5. 5o Canis in hrac proxostione, C’anis est animal, dicitur ha-
bere suppositionem Personalem, cum tamen canisnon sit Pertona.
Perlonalis autem dicitur, qua Persona sunt nobilissima Individua,
pro quibus voces supponuntur.
5. 6. Utrum vero Nomen Commune simpliciter an personali-
ter suxponatur, ex descensu nullo negotio coenosci potesti hqrideim
Nomen Commune, sub qro licet descendere, personaliter suxponi-
tur; V. S. in hac Fnunciatione: Omnc anima l est sentiens, sub subje.
eto animali descendere licet ad inferiora h.M. F. e hocanimal cA
e illud animal est sentiens; adeoq; animal in Enunciatione
adducta supponitur Personaliter. Cum vero dico: Floimo est spe-
cies. sub nomine communi, homo, de scendere non licet ad inferiora,
H. MI. Petrus est species _ Paulus es specios, _c. haeenim Fal(X sunt.
5. 7. Intelligitur autem per descensum h. L. nihil aliud, quam Fnu-
meratio inferiorum Nominis Communis; it a, ut cum altero Fnuncia-
tionis extremo simul connectantur. F. 8. in häc: Omne animal sen-
tit, sub subjecto descendo ad inferiora, _ cum grolibet eorum con-
necto praedicatum sentire h.m. Q hoc animalsentie, et illud animal
Tentit, _c.
5. 8. FsFautem Descensus qradruplex: Y. Copulativus, 2. C: opu
latus, 3. Disjunctivus, 4. Disjunctus.
5. 9. Copulativus est, quando Inferiora enumerantur ita, ut
cum quolibet eorum seorsim sumto praedicatum connectatur, ut sic inte
erae srant Enunciationes, quae per particulam FT, aut similem conne-
Etaneur.