# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/799264644:0042 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/799264644:0042?run=74 # Title: [Dissertatio Philosophica De Syllogismis Kata Metalepsin, Nec Non Kata Poioteta] Dissertatio Philosophica De Syllogismis Kata Metalēpsin, Nec Non Kata Poiotēta (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 4; ZEN Leibn. Marg. 42) # Folio - , page id 799264644:0042 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=799264644&page=42 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000042.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. clotionem comparatum prodit fallaciam oppositorum: P. quidem quamris electis meritum Christi racione applica- tionis, quae sic per tidem, necnon iccundum roluneacem. DEI consequentem, in lalucem cedao, ratione acquisicionis camen e ex incencione Chrilli secundum roluntatem ejus oncccedencem idem illud reprobis quoque est oblatum, quam. vis illi hanc geaciam repudiene, eademque le indignos cut- Da lua reddant. Cont. Andreas Priicknerus de Method. Dispuc. Part. I. Tract. II. Sect. II. MembF. l. B. 29, 30, 31. 320 P. 219, 220. AE et CIV. Non igitur sc Syllosimus es utanasBavoVevON. niE quando IocE asxs ad conclusionem santnais illatam vel ex aliqua hypochesi sequitur, vel ex cacira, aut expressa conven. tione tanquam lesicime sequons ab co, quocum agimus, ad. miecitur. Oud pacto facile patet, quid incer uclanntw, e ararazur incerht. Econim ideo infertur rd pelanaMBarEVCvoN tanquam conclulio minuis principalis, ut ex e0 rd ce aexns alcorius inferatur, licet alia ratione, quam qua lecundum. primam syllogismorum virtucem II. Prior. L. indicatam pra. cer ro oprepesua, quod Syllogismus actu infore, alia rosiouala vel ad conclusionem, illatum, vel ad pexmissas sequencia deducuntur; at vero Aravoyn est, quando in SyllosismoMis nor obseura eAt, licet non omminoignocior conclusione, QuE pauciora media ad lui probationem requirie, quam ipta con- clusio, ac proinde a conclusionis cognitione ad Mtinoris pro- policionis probacionem dilabimur, aue cd nos deduci paci. mur. Vid. ArisEoc. II. Prior. XXV. II. TOP. V. LV. Sed nec praecermittenda est comparatio SyIlo, silmi mecalopriei cum ea Syllogilmorum specie, quae sta ro astvao concludie. Sunt enim nonnulla. in quitus con- veniune. Cunt de in quibus discrepant. Ec quidem Syllosi imus ad impossibile ducens cum Srllosismo mecalepeico in eo convenit, quod non Colum ucerque lic iE irodinncos, re- rum etiam in eo, quod utriusque generis syllagismus imme diaco non intorat conclulionem princivalem. sed aliam aliu gua