# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/799264644:0049
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/799264644:0049?run=74
# Title: [Dissertatio Philosophica De Syllogismis Kata Metalepsin, Nec Non Kata Poioteta] Dissertatio Philosophica De Syllogismis Kata Metalēpsin, Nec Non Kata Poiotēta (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 4; ZEN Leibn. Marg. 42)
# Folio - , page id 799264644:0049
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=799264644&page=49
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000049.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

1t
O
M
d
ex
2. ex quibus aliquid infertur, debent esse notiora ed, quod
infertur. AC vero cum hic assumuntur similia; unum non
videturnotius esse altoro, cum similia sincrelata, relaca aurem
licuri Cune simul nacurd, ita et simul sune cognitione; dum
uno eorum cognito de alterum cognoscitur. libr. C ategOr.
VII. 5. 17. Verum enim vero quamvis non necessum ACO
mnia relata esse simul. sed unum prius esse posic alcero tam
quoad esse, quam ratione cognitionis, uei vel ipse Arictote.
les l. C. docet; non tamen insuperhabenda elt responsio Ni-
colai dOrbellis CurI. PhiloP. Tractat. V. ubi 2oic de L000d
Simili, acque docet, quod simile possit dupliciter capi: vel for-
maliter, pro relatione similitudinis: vel fundamentaliter. Primo
modo unum simile non est notius altero: quia Similia (unt relariva
aequiparantiae. Secundo modo unum est notius in esse alicui subje
cto, quam aliud alteri? sieut nocius est; zo risibile inesse hominis
quam rd hinnibile equo: es hôc modo sumitur locus à Simili, sci
licet pro fundamento, quod denominatur à relatione similiendinis.
Primo autem modo areuendo a Simili secundum relationem simili-
rudinis est locus a relarivis: ne Soerates est similis Platoni, E.
Plato similis est Socrari.
CXVII. Ex dictis apparet, quaenam sir ratio Syllogi
Tmorum nala nororuta, quippe in quibus facta hypothesi assu-
mitur, quod nocius est, vel Caltem esse pocelt. Ouxe ipla
atsumentonidi racio, quamvis non prorsus sit contemnenda, ut
Fonseca l. C. (ub Ainem Cap. XVII. monec, cavendum tamen.
est, ne ipsa riciosa evadat. Id vero r. AC, Si excedatur ratio
similicudinis, convenientix, comparationis e analogix.
Oudpacto ritiosa esser collectio, si quis ad Anselorum mini.
Aeria _ culcum confugiens, ad eorum incercectiones, qua sibi
Caluraria Cune, a Deo scimpecracurum confidac: quandoqui-
dem d Regibus per ministros ipsis proximos consequimurs
quae desideramus. Fcenim hac ratione Deus _ Reges iBCeP
se non comparantur. Unde e aggenodsnonriar ApOstolus Co.
IOTT. II. improbavic. Vid. Bellarminus libr. I. de Sanetor. B0a-
Eit. Y0m. II. cap. X. X. 5. Ad cerrium locum c. P. M. 239.
XII