# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0036
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0036?run=74
# Title: Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 15; ZEN Leibn. Marg. 42)
# Folio 16, page id 800432142:0036
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=800432142&page=36
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/800432142/jpgs/default/00000036.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

VE TF RUM EPISTOLARUM
dirigereci acque in hanc inCulam, quae Bricannia nuncuPaTUT, con-
ingit incroisse: antequam cognolceremus, credentes quodjuxra
morem unirerlalis Ecclelix ingredorentur, in magna reverentiâ tan-
aticaristam Bricones quam Scocos vencrari lumus. Sed copnolcen.
cesBritones, Scoros meliores, putarimus. SCOTOSrerd per Daza.
num Epilcopum in hanc quam superius memorarimusintulam, e f
Columbonum Abbacem in Cralliis veniencem, nihil discrepare à Bri.
conibusin eorum convertarione didicimus. Nam Dacanus Epilco.
pus ad niosreniens, non solum cibum nobilcum, sed nec in codem
hospicio quo velcebamur lumere voluit.
 Cujusjam proxime prxcePerunc Epistola.
Catera, quae de legitimo observandi Paschatis tempore sequebantur,
desiderantur.
R E C EN 5. 1O.
Desumpeum est hoc Existolae bujus principium ex Bedae Historia Ecclescasticae libro 2.
Cap. 4. ubi es reliquae parcis, qua desideratur, argumentum ita enarratum invenitur. LalI.
rentius non tolum novae, quae de Anolis crac collecta. Eccleliae curam ecrebati
led d recerum Bricannix incolarum, nec non e Scororum, qui Fliberniamin(u.
lam Bricannix proximam incolune, populis pastoralem impendere sollicirudinem
curabae. Siquidem ubi Scororum in praetaca iplorum paeria, quomodo d Biii
ronum in ipsa Britamnia, vicam ac protessionem minus Eceleliasticam in muliis
eslecoenoric; maxime quod Paschx Colemnicarem non luo rempore cclebra
rent, led a decima quarea Lun a ulque ad vicelimem Dominicae Relurrectionis,
diem observondum esse pucarene: Scripsic cum Coepilcopis suis exhorcatoriam
ad eosEpitolam; obsecraris eos e concestans, unicarem pacis_ Cacholiex ob.
servarionis cum ea quae toro orbe diffuia est F celesia Christitenere. Decodem
etiam Laurensio. in rita ejus a Corcelino Berciniano descripca, hac pertexiturnarratio.
Famaejus cransrolance maria, quis lux in candelaboro a civicas in moncenequii
obscondi; lanctus Teremanus archiponeFex II. bernix ad eum eranGIr, virian.
eae Caneicacis, uccres morruos sulcicasse perhibentur. Oui audiens bencum L. au.
rencium de Paschae obserrarione aliilque Apostolicis incticurionibus muuo con.
vencu dispucanrem, dedic manus veritari; suolque discipulos (indignames
quodcam divinus rircaliadvenae (ubiacerec) od vericaris lineam, luo exemplo,
cum luagenre correxic. vel porius (ut Joannes Tinmuthensis. ee ejus exscripior Jonn.
nes Caperarius, remnarrat) luam genem in pollterum corrigere latascbat.