# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0068
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0068?run=74
# Title: Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 15; ZEN Leibn. Marg. 42)
# Folio 48, page id 800432142:0068
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=800432142&page=68
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/800432142/jpgs/default/00000068.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
# Lines: 34 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

48
VETERUM EPISTOLARUM
missis Apostolicis licreris (ur praelatum cst) evocahimus. Docuisti
Accl. 22,Y.
enim cos, e non usceperune: e Factum estin illis, licur leriprum est
18. inlibro Sapiencix. Dui docet fatuum, quasi qui conclutinat restam, Are-
Fcll. 16. 23 nam, es salem, ex massam ferrifacilius est portare, quam hominem impruden-
tem, ex fatuum, es impium: Ouoniam qui minoratur corde cocit at inaniai
ex vir imprudens ex errans coritat stulta. Ton erso ad iracundiam pro-
Tim 4EVocetur corcuum, Fracer: Led in patientia cua ubicalesrepereris, admo-
3c. 5. 19. he, obseera increpa; ut convertantur ab errore ad viam vericaris. Ec si
converlituerine, salvasti animas corum: Evero in duricià permanle.
rint, mercedem ministerii cui non perdes: illos autem, juxta Apo.
Fir. 3. 10. Aoli vocem, devita.
Deuisreincolumem custodiac, reverendissime e Panctissime trater,
DacaKalendis Maii, imperante Domino piissimo Augucto Constantin.
aDcocoronato, magnoimperacore, pacitico; Imperii anno X XIH.
Pacricicacus ejus anno VII. Indictione primâ.
R F C F N 5 IO.
HeC unacum duabus epistolis praecedentibus, non solum in Bonifacianarum existo.
larum habetur volumine. Sed eriam in Bonifacii Vica ab Ochlono descripta, at que a Suri
(tom. 3. dic 5. Junii) es Serario (lib. 3. rer. Mocunciac.) publicata. Ouas cdiiones, e
inter se. e cum Romana consificarum Epistolarum editione contulimus. Neque haub
tamen existolam, quae longiuscula erat inteoram hic descripsimus: sed quae ad Samplonis
es Viroiliicausam perrinebant inde excerpea dedimus. Exrat vita Virgilii nostri, Carin.
chix apostoli, a quodam Eberhardi Salisburgensis exiscopi discipulo literis consienata, eb
Heur. Canisio in Antiqua lectionis comis edita: cujus hoc inicium. Beacistimus Virgilius
in Fliberma inlula de nob. li orcus prolopia, liccerarum cudiis ica animum applier
vic ucincer doctos sui cemporis acque Climaris, doctissimus haberi poruisset. 11.
que indenata est hac, quae inter illum es Bonifacium interc essit. de Antipodibus controversin:
de qua videndirerum Boicarum scripeores. Joh. aventinuo M. V el serus. LIHteraruM veroViI.
silis monumencum hocienullum superest: si Clollarium forie exceperio, a Co lasto, i
Notis ad C olumbanum (P. 83, 152. 85 155. citatum.
C