# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0076 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0076?run=74 # Title: Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 15; ZEN Leibn. Marg. 42) # Folio 56, page id 800432142:0076 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=800432142&page=76 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/800432142/jpgs/default/00000076.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. VETERUM EPISTOLARUM menmeneis incentione dirinarum rerum laboriolis inrestigationi. Duspurgati, Tructuolis inrencionibus illuminari, perperuisimmur. bilibulque rericaris atque dirini amoris concemplacionibus perfectii nonincermoreales habitare, sed in caelectem conversationem murui penicus osejudicandi lunc. In quorum numerovoselle cancticros nullus recte restrosaffectus incuencium dubieare permicitur, piiltime oloriolisimeq; Regum, quandoquidem cirilium (plulque quâmeiri. lium) bellorum maximis altiduilque percurbationibus, d insupererii paoanarum senrium barbaricis incurlibus Chriltianorum regnum pallim inradentibus allisi; non camen regatis animictabilicare dejedti (qualiquoddam immobile laxum Nepruni limice naturaliter de. Exum, crilpissimos ralidistimolque caerularum cumultus cabili dun raquefroncerexellens) cocoreltra mencisintuiturotaque cordisce. vocionelanctarum Scriprurarum secrera (ducente Deo erarionis lu. minc) inreltigaris, inveltiganrelque diligiris. Penon Colum Latialis eloguimaximos lanctissimo sque auchores perquiritis; verumeriam inquomencum aedilicarionis Cacholica Adei, novis modernisquee dicionibus, in laudem Christiani dogmatis, sellados Patres pio attectu addidistis consulere. linc ck quod ingenioli nostri parricarem non dedignatiellis impellere, necnosrelur oriolos inercix que Comno lopitosperpessi eltis dormire: ne dum ssesperiis Colummodo apicibus sudium impen. dimus, 2d purissimos copiolim olque Oranum lacicesrecurrere, tau. umque inde lumere non valeremus. Tulsionibusicaque rectrisne. que volences, nequeralentes oblictere; rudes admodumcironesad. huc selladicorum Ctudiorum Faremur, (quidenim pudeat nos tateri veltrae mansuecudini:) ulera riresnoltras (iplocam en Ducc, quiett 2 COr. 4. 5. luX mencium, e illuminat abscondita tenebrarum) libros quaruor landi Parris Dionysii arcopasitae Epilcopi Achenarum (quos scriplicad Zimo. Theum Epileopum Epheliorum) e decem Epistolas ejuldem, de Coix. comLacinum cranltulimus. Opusvalde (uc opinamur) antractuo. Cum, longequeamodernislenlibusremorum, mulcis inrium, paucil. queapercum; non solum propceranciquicarem, verum cciamcaele. Etrum aleirudinem mysteriorum. Ferrur namque praetarus Dionyscus Fuisse discipulus acque adjuror eauli Apoltoli, a quo Achenientium consticurus est EpilCopuS. Cuus d