# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0081 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0081?run=74 # Title: Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 15; ZEN Leibn. Marg. 42) # Folio 61, page id 800432142:0081 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=800432142&page=81 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/800432142/jpgs/default/00000081.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine # Lines: 48 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. CCrreris AaXIMAS haticam ROSPTR. Incel ab, cab excelten Diac, sadienit rerHCMIUS AMBItB tel RECLM TIIBERMTCARUM STLLOOE. R E C F N SI Ot Haec eriam Epistola pramissa est libris S. Dionylii Accoposicx. gnos Johannes Frigens rranstulic de CnaecoinL. scinum, jubenceac postulanre gloriolistimorege Carolo, Ludovici Imperacorissilio, ut habetur in libro Manuscripe. quo hic sumusus. Colleoii 5. Frinitatis Cantabrigie Joannis quoque nostri putantur esse Exserpea illa, qua interMacrobii scripta feruntur. De differentisde lociecacibus Cracil. atinique rerbis hac ad finem notatione adjecta. Explicae deAoracio de libro Ambrolii Macrobii Theodohi, quam Johannes carplerat ad discendas Craecorum verborum resu la5. Atque ita etiam censuit P. PithaeusV. CL. esehunc Johannem Scorum, virum illum Crxcae Lorina quelingux pericissimum, qui Corolo imperacori coaernens d Dionysii libros Locinos Fecit: quemadmodum in suis ad hunc libellum noculis monuit Johannes Opsopaeus. Refert 10. Balaeus (Centur. 2. seriptor. Britann. 6aP 2.4.) es eum securi alii transtulisse eum, in creslinguas, seilicer Chaldaicam, arabicom e L acinam, Aristocelis Mloralia delecreris secrerorum, seu recto resimine Principum. La rini seripri duo penes me sunc Manuscript. exemplaria: quod posterioris alicujus Lohannis opus esse, mihinon est dubium. AITASTASII ROmanae EccleliX Bibliochecaru, 20 eundem Resem Carolum: deidem ArcopaILICIS, ∞ Johanne Scoto corum Interprete. ebo Mucat. Ncercaerera cudia, quae tam laudabilis actio quam Caluberrima com- monicio, quineriam odoritica volans opinio de virucum ac morum quantiracecuorum (d Dictatorinclycc) mortalium menres excitac, et ad effodiendum Capiencix horcacur velue chelauros; illud quoque nonmediocricer eAadmirarione cupendum, quod non solum Lati- nos Parres, cd e Craecosrimarinon cellas, ec Kloman a lingua pollentes Pelalgarumtacisrerum non experres. Tu quippetacis, quiadtacien. dum luscitas ee horcaris: quia e nos sapemasnam domumtecilte dicimurnon camenmanibus, sedattati bus. Beacusitaque Sreopacita Dionyssus Achenientis anriltes (quem incer excera constae indultriâ cua, praectancillime Principum, in Lomanum lermonem rranslatum (cancum est, ucipso vatenciusnolti, ad incelligendum difficilis, quan- cum Cerinone lublimis: immo quanto difficilia unineclectu _ alta MyAC. CirCA aM-