# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0082 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0082?run=74 # Title: Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 15; ZEN Leibn. Marg. 42) # Folio 62, page id 800432142:0082 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=800432142&page=82 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/800432142/jpgs/default/00000082.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. l VETERUM EPISTOLARUM myCceriis, quae ipse perscrutacus, Cuperna rerelante graria, didicic; e arcana Theologix (dirina sc ducence manu) ingrectus in lanctuarium Deis ablaco relamine penecravit. Mirandum igicur est, quia Pierascua neccalia indiscussa religuir. Sedhic licetinterra ambulet, tanquam in caelis converlans ambir. icaur, veluri quidam (ucita taceamur) angelus vel caleltis homo, lan eta lanctorum ingredi contemplatione ridearis, e ad abdica e adyca dirinx ineftabilitacis (quancum pollibile est morcalibus) acutis spiri- accessisse. cualium oculorum rilibus t accepisse credaris. Mirandum est quo. que, quomodo rie ille barbrrus (qui in Anibus mundi policus, quanto abs hominibus convertatione, tanco credi pocuic alterius lingux dictione. longinquus) calia incellectu capere in aliamque linouam transferre valuerit. Johannem innus Scotizenam virum, quem auditu comperiper omnis lanctum. Sedhoc operatus estille aetitex spirirus, qui hunc ardencem paricer de loquencem Fecir. Nisi errim exgraciaipliusigne charicarisAagraller, neguaquam donum linsuis loquendi procul dubio lulcepissee. Nam huncmagiltra chariras docuit, quod ad muleorum instructionem d aedificationem PaCTaviE. Verum etliadmensuram dacus estci spiricus: ipse ramen, pater. nis doctrinis im bucus, quancum pocuiefecie, et prodesle proximisul. trarirestentarir. Siguidem praecer illa quae hunc laruisse proban. cur; ex his quae sparlim a quibuldam de praedicti Paeris lermonibuse exiltolis ancenos interprecara inveniuneur, plurimum ucilicari Lubera. Xic; quia caneo ltudio verbum de verbo dicere procuravie: quod genusincerpretationis (licer e ipse plurimum lequar) guancumrillu. ltresinterprecesricene, cua protecto solers experiencia nonionorat. Duodeum non cgisse ob aliam caulam existimo, nili quia cum esset humilisspirieu, non prxelumplic verbi proprietatem delerere; ne ali. quo modo a sensus veritare decideret. Iinde Factum eA, uctantum virum, quiper se (quia incima ee ardua quaeque urriusque philosophia penetralia rimari propoluic) perplexus noctris intellectibus videba. cur inera cujuldam labirinchi difficilia irretirer, ec in aneris profundio. ribus inrisibiliorem quodammodo collocarer; et quo interpreta curum susceperat, ddhuc reddererincerprerandum. ud.