# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0084 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0084?run=74 # Title: Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 15; ZEN Leibn. Marg. 42) # Folio 64, page id 800432142:0084 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=800432142&page=84 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/800432142/jpgs/default/00000084.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 64 VETERUM EPISTOLARUM enim alios, uripleinnuir, libros; quosnec Craecus quisquam, nec ad. hiue poruicinrenire Lacinus. Et quidem Cucasin Actis Aposolorum, Fusebiu sque Pamphilie aa 17.Dionysius Corinchianeistes, de co quaedam mirandaeradunc: quae vero Ecriplir (nilime obliriotallar) omminonon eradune. Suadec aucem ad hocira credendum eriam illud, quodnemo probabilium Penctacorii (licurejusmoris estpriorum dicta exponendi, ex luis opulculisiule. rendi) seripris iplius ucieur, auc horum cujulviam reminilcitur. Deni- querirmagnus es AposolicxledisPERCCPEOE Constandinus philolo. phus, quiRomam sub rencrabilis memorix darianojuniori P’apare. niens, S. Clementis corpus sedi lux reltiruie (quique corum codicem le. pememoraci ememorandi Pacrismemoria commendabat, de quan. cum ucilicatis medulta ejus habebat, audicoritus comen dabat) solitus crac dicere: quod si lanctos, videlicet priores inscicuroresnoltros, qui haererieosrix es quodammodo cum Fulce decollarerune, Diony. sium contisiller habere; cum acuco illos gladio proculdubio truci. dactene, innuens profecto hujulmodi dicto, quia quorum ostaborio. hus _ Forre cardius obstruxerune, Facilius es acurius sive relocius (esi Quippe dacurum ligniticat d velox) obmurelcere coesislent. AC polt praelacorum lanctorum sedis Apostolica peaesulum memoriam, tam Seprima ee Octava Synodus, quam Lacini e Cirxeci Doctores, non so. tum quis renerabilishic pacer scriplericinnuune, Ced ee restimonia ex Scripcuris ejus Frequenter astumunr; ucleilicer Cenlus luos de dicta canci viri reddant auctoricaris pondere grarida, e cunetismorralibus approbanda paricer ex sectanda. Deus omniporens gloriam cuam arerrenis ad calelte reonum transterac quandoque. de quo vide Anactais hujus Praetat. in Octaram Synodum (1omo 3. Conci. general. editu RLOM, PATF. 2, Pa8, 181) R F C F. N 5 IO. Idem hic de Johannis Scori translatione ab Anastasio ferrur judicium, quod postead Rocero Hovedeno larum est, inpriore parre annalium. Cacolrro satu Flierorchiam 110. nylii Arcopasiea in Lacinum de Grxcoverbum e verboeranstulic: quo tr, ue vix incelligatur Lacina licera, quae volubilitare mogis Giraeca, quom policone con. Arvitur, nos. a. Exhâc aurem Episcola intelligimus. Craeca in Dierysium quae M inimo tribuuncur Scholia, non illius esse ommia. sed lolannis Sycopolitanii exiscopi a us dieoeis labere admisitl.