# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0093 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0093?run=74 # Title: Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 15; ZEN Leibn. Marg. 42) # Folio 73, page id 800432142:0093 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=800432142&page=93 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/800432142/jpgs/default/00000093.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine # Lines: 63 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Sdetriri. indumeis AEI AEIMMH ncta repul lI liceras, (oeit inon invent, lica, Acalei Enettio, M ibernos. Deti Opis, hrissici 6) Oniamise n Sole con 1uS auctor OPETR Quam eii e Porestalbi laiae compl e adorabit iis (inter qul dispoluie) QuaM MCn 1NI. VOSaUICI Cacholical Inis Chariial vob. HIBERNICARUM STLLOCE. vobis adjungere. Si qua vero negoria penesros emerterine, qua noltro diona vidcancur auxilio, incunctanter adnosdirigere Audero: _quod juste postulareriris. Deo auxiliance impecrabiris. Vata Sucrii. VL. R. al. MaFE. R L C F N S IO. Hanc quoque Epistolam, in Cregorii Regesto nequaquam inventam, eidem isidori Mercatoris Collectioni annexam reperimus: es quia nullius certi anni, quo scripta ea fuerit, comparebat indicium; ad postremum Pontificatus illius annum referre libuic. AnNO auteM 2085. vitaillum excessisse constat, 15. vel 16. annis ante obitum Cuiberti Antipapae, qui ab Archiepiscopatus Pavennate ad Romanum Pontificacum evectus. Clemens III. est dictus, in quem a Guilielmo Pictvien (i Leominiisti ediri sunt versiculi, quos (ut ad 4. Epistolam sumus polliciti) ex Manuscripeo quondam ad Subcentoriam Phorneyae apud Halifaxen ses perrinence descriptos, huic apponere visum fuit. Wilhelmus Canonicorum beaci FTilariiminimus, Wiberto. Nometra concemnascibi seripea videre Rarennas: Consilium lanum ne crede cibitore ranum. Adcormane ciroratione truendo redico. Si corhabesmundum, monstrabiere furibundum. Duiconera calumjacis impenerrabile relum. Lc pacerincaucum, quicornua ponisin alcumi Erencucristirconum polcenscibi Chrilti. Tulanis penicus in ludibrium Cabilicus; Oui lanctx sedis Papam Foreremale credis, Duom factus praedo violalti corpore taclo. ScatmeriroDemens nomenribi stat male Clemensu caput erroris per mulca AvenCE cruOriS. Nunc manifeltabit error cuus acque probabie; Ouosrelut arsentum Adei probac experimentum. ErGO QUaMPEODETE LUIA COEPTA CAVCIO TeHCIE: Ec Faltu sprceo quid sis morirure vider Papae prostratus cransactos edc reacus; Ecveniam quaere, culpamqueruam protirere: lt pius in dulcor, ramen aeque criminisultor, seri Exit. LaboM.