# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0121 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0121?run=74 # Title: Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 15; ZEN Leibn. Marg. 42) # Folio 101, page id 800432142:0121 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=800432142&page=121 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/800432142/jpgs/default/00000121.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine # Lines: 63 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Lestiomit riII aique vcllb. ICa, GudMOe Copo lubella, ens quiamor. dere libi; qui RANO ZIBIIBII Aindehat iot. Episcopatas ali rofectus, Ctuifil bie norelp inscripime sit cetur, nibsa 1 sit: vel aicte. jam legunsilt Olica le peris num, pect biquemal TIC. Milm vel modiet Ead media Abrabumpe um lement, at Cmpete: A Temus, 8s 5, et Deusit perrostali USCOMMC HTIBERNICARUM SELLOOE. R E C F N S IO. Deprima Cisterciensium monachorum ex Claravallen si caenobio in Hiberniam missione aeit hac Epistola; cujus historiam ipse Bernardus sic enarrat, de redica Malachia abirinere Romano sub innocentio II. verba faciens. R everrens per Claram vallem. luam se- cundam nobislargicus cs benedictionem. Ec alta suspiria crahens, quodnon lice. rec libipro suo deliderioremanere: Flos, inquir, incerim prome orouererinea- tis. qui a robis disenne quod nospostmodum doceanr. Fcinfert. Frunt nobis insemen; de in semine istohenedicentur penres: _ illae pences quae a diebus an aiquis monachi quidem nomen audierunt. monschum non viderunt. Et dimissis quicuor a lacero luoahiic. Dui probari e dioni, monochifacti sunc. P’Ost aliquod tempuscum jam lanctus ellet in cerra sua, misic alios: Factum est deillis Cimiliter. Dubusper aliquancum rempus instructis e erudiris corde in Copientia, daco eis in Paciem lancto tracre Christiano, qui eratonus exipsis, emisimus eos; adjungentes denostris quanci lutteerene ad numerum abbacix. Oux concepir de peperirE- liosquinguo: e sic mulciplicaco semine, augelcicindies numerusmonachorum. juxca deliderium ex vacicinium Malachiae. Illa reliquarum mater Abbatia Melli- foncis fuit in Armachana dicecesi posica: de cujus exrructione (quinquennio post ibernien- ses monachos in Clara valle relictos facta) in annalibus a Thoma Caseo editis ita leximus. anno 1r42. Cundacurabbaria MelliFoncis, Donatorege a Elrgalliae terras de Pol. a Uriell. seltiones donance, Malachia Fpilcopo procuranre, ad gnam regendam Bernardus abbas Claraevallentis misie conrencum de illis, quos Mslachias in b Clarevalledd b Clair- addiscendum ordinem reliquerat, de postea milerar: daco eis in parrem Fratre raux. Christiano. Hinc, circa annum rL4 4. propaparum est caenobium Nevoracense, de Viridi ligno appellatum. ex ab ipso Malachia Episcopo fundarum. Deinde anno Ir46. ZIV. Tanuori. apud Midenses. Leilcrede. Larinis de Beocicudine, vuleo Bective dictum, ab demum anno 1r48 XVI. Sugusti. Buellium in Tuamensi diaeces, Boyle hodie voci. tatum. Atquehastres filias, virente Malasbia, enixa est Mellifontis abbatia; quibus. Bernardo adhuc superstire, circa annum 152, duae videneur accessisse aliae: de V’altae Saluris, sive BAlcinglas in agro W ickloensi es M.sio sive Nenay in Timiricensi. Nam R upen- Tem prope Casiliam, licet ACellifomis filia ex ipsa fuerit. posteriorum tamen fuisse cempon rum, in fine Notiria Caenobiorum Cisterciensium Hibernia es Cassiliensium Archiepisco- porum cacalogo ostendit D. Jacobus Nareus eques aurains, in hoc studiorum senere versasissimuo.