# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0122
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0122?run=74
# Title: Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 15; ZEN Leibn. Marg. 42)
# Folio 102, page id 800432142:0122
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=800432142&page=122
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/800432142/jpgs/default/00000122.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

VETEREM EPISTOLARIM
ETEISDEM, ad cundem.
Amantisimo Patrie Dominore verendissimo Mala-
chia Deieratia Lpiscopo; sancta  Apostolicae sedisle
cato, suus sanctitatis frater Bernardus Claravallis
vocatus abbas, Salurem. C qualescunque
nostras orationes.
Elam dulcia Faucibus meis eloquiatua, Domine Pacer, quanju.
cundacux memorixe lancticaris. Si quid affectionis. (quidde.
vocionis, siquidanimiinnobis elt: cocum sine dubio, libi vendicae
ux dilectionis charicas. Nec opus est verborum mulcicudine, ubi
mulcum rigeraffectus. Consido enim quod restimonium perhubear
spiricuiruolpiricus quemhabes a Deo, cuum cse modicum id quod
sumus. Tu quoque, Paceramancissime e delideraristime, nerra.
das oblirionianimam pauperis, charitarisnexibus adhaerencem cibi;
e animam pauperiscuine oblivilcarisintinem. Neque enim quali
denoro commendamusnoscibi; cum in mulco jam rempore plorie.
murin Domino, quo dinvenire meruie parritas nostra graciam in o.
culis Caneticaris cux: Se d oramusur dilectio, iam non nora, noris quo.
ridieproheiacinerementis.
Filiosnostros, imo e restros, tanco obnixius commendamus
robis, quanco ampliusremorilune anobis. Voslcitis, quoniamto.
ra poltDcum Aducianostra tuie, ur miereremus eos: quoniam lan.
cticacis reltra precibus non acquieleere illicirum videbatur. Faciro
quodrosdecet; netoris rilcecibus charicaris amplectamini eosdto.
reacis. Nequaquam occalione aliqua circa eossollicitudo e diligen.
ciarepeleac; es pereat quod plancarit dexreratua. Jam quidem quil
bencproticicdomus, e ex reltrislicteris, e cx Fracrum nostrorumre.
lacione didicimus; mulciplicacatam in cemporalibus, quam inspiri.
cualibus. Unde ee congratulamur plurimum, _ roro animo gracias
avimus Deodpaterna sollicicudinivestra. Ec quoniam mulcaad.
huc opusestrigilancia (eanquam in loconoro, s in cerrâ jam inlucta,
immo ec inexperta monalticae relisionis:) oblectamus in Domino
1E
a
FPISF. 440