# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0144 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/800432142:0144?run=74 # Title: Veterum Epistolarum Hibernicarum Sylloge (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 15; ZEN Leibn. Marg. 42) # Folio 124, page id 800432142:0144 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=800432142&page=144 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/800432142/jpgs/default/00000144.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. VEFEREM EPISTOLARUM praelentes licrorae pervenerine. Soluem. Inspeximus Charram contirmarionis Domini Fdeari quondam regis Anglix progenicoris noctri, quam feci Oivr aldo Epilcopo Wigorniensi de Monachis Wigorniensibus, in hac verba. In libro Wi forniensis Ecclesiae, quo de lociillius fundatoribus agirur, ille quem dedimustitulus est prano. catus. Charra Regis F. idgari de Osoraldes. larr, quia mediance (uribidicitur) B. O(. aldo, a Clericis in Monachostranslora est sedes Ponrificalis honocis. Antea enim, ut in ejusdem Osoraldirita scribit andreas Lencander sive Wrhicemannus Ramesiensis caenobii abbas, non monustici viri iplius lancta insticurionis regula eranc in regione Anolorum, se deranc religiohi de dignissimi clerici: qui ramen chelauros suos, quos oridis adquirebane cordibus. non ad Ecclelia honorem. led luis dare lolebane uxoribus. Posteaque, ut addir idem; deari regis obicu curbacus est Cacusroriusre. eni commoci lune Fpiscopi, irari sunc Principes, cimore concusr lune Monachii paretacti populi. Clericilari effecti sunc; quoniam tempus eorum advenic. Expel. luncur Abbaces cum monachis luis, ineroducuntur Clerici cum uxoribus suis: e exocerror pejorpriore. Sis ille. Priorem vero starum sic plenius enarrar Cantvariensit Osbernus. Nondum in Anglia communis rirae ratio colebatur; non ulus dele rendi proprias roluncares hominibus affectabacur. Abbatis nomen vix quil quam audierat; Convencus monachorum non laris quispiam viderat. Sedcui Forre id volumcacis eras, ur percorinam reller eranligere vicam, is modo solus, modo paucisejuldem propolici comieotus, paerios cgrediebatur hnes, de qua op. porcunicas, virendilicenciam dabar, illic alienisena vicam agebar. Ilicquemos cum plero squecum rehemencer achuc manet Hlibernos: quia quod aliisbona voluncas in consuecudinem, hoc illis consvetudo verric in nacuram. Ouorum mul. ei arqueillustres viri, dirinis ac lacularibus licreris nobilicer erudiri, dum relico Hibernia in cerrâ Anglorum perexrinacuri venissene, locum habicacionis sux Gle. Aoniam delegerune, proprerea quo d esser a civili mulcicudine segnestratus, dc HuI. manisulibus accommodus, e (quod maxime affectabanc pereorini) Parricii reli. eiosa venerarione ploriolus: qui olim erangelixando regnum Dei illuc perre. niens, vica doctrina. Signismirabilibus mulciplicicer claruisle, de post omnii hraecibidem in Domino quierisse pechibetur. Cum ergo hi cales viri calibusde causis Colectoniam reniltene, nec tamen quicquid sibineceslarium erac lufficien. rissime inloco reperissene: Sulcipiunc Elios nobilium liberalibus udiis imbuen. dos, uc quod minusadulum lociubertas exhiberet, eorum quos docehanelibe. ralicare redundaret. Hac in vica Dunstani Osbernus: qua quia adrerum Hi. bernicarum illustrarionem aliquid eciam conferebant; hoc in loco omietere non libuir.