# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/816856680:0150 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/816856680:0150?run=74 # Title: [Andreae Adami Hochstetteri Collegium Pufendorfianum, Super Libris Duobus De Officio Hominis Et Civis, Anno MDCC. In Academia Tubingensi XII. Exercitationibus Institutum] Andreæ Adami Hochstetteri Collegium Pufendorfianum, Svper Libris Duobus De Officio Hominis Et Civis, Anno MDCC. In Academia Tubingensi XII. Exercitationibus Institutum (shelfmark Leibn. Marg. 79) # Folio 140, page id 816856680:0150 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=816856680&page=150 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/816856680/jpgs/default/00000150.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 363 F240.) F3E Caric: quem Scriptura tocies Registiculo, ac Regum etiam Regiss Domini Dominantium elogio celebrat: C ur R ex non SE, penes quem est omnis majectas, et 2bs quo omnis cExoia Or- dinata est: Cur Regem non adpellemus, cui Adamus, cum omnimoda dependentia bonisque intinitis, cum WIEronCO COn sensu obligatus fuit: cui idem quoque Legemtulic, Facienda fugiendaque, ee sub mali quidem graristimi comminatione, Ostendentem: Rursus, non internam modo, li cum crudico riro dehiniamus, obligationem ca L ex procuxie, sed_ exter- nam, quia morcem, summum malorum, e omnem mileria- rum congeriem Canxie, e minaca cst. CTenel. II, 17. Speciacim quoque Viro paenam laboris xrumnosi, GCn. TII, 17. X Foemi- na partus doloroli, subjectionisque erramaritum onerolx GC- nes. TII, 16. dictarit. Cur porro L eges proprio dictas a DEO Ferri negabimus, qui camen unicus, isque lecundum excellen tiam, LLacor in lacris audit: Tac. IV, F2. auctor Legis Reyiu, adeoquo pertectissimae, de vita lociali diligendogue DEO ac PFOximO: TaC. II, 8. COnF. SiraC. ZV, 24, F5, 16, 17, 2I. _XVII, 10. ac eo Pusendors. de Consensu de Dillensit inter Procestan- CCS, 5. XXIV, p. 109: NeC DEUM uE TVrannum ConSIdeFaLLDE, qui Lesis policirx objectum proliberrima roluntace decermi nacum dixCrune. Nam primo, Pexter quam quod vix DFI no- bis sinc imperrestigabiles, nihil tamen obsticie, quo minus DEEIShomini primo hoc relut exemplo obligationem cna- Tira Conditione LITA _E II PCTIUM DEI IN IpSIIIM CCREATIONE PER SE promanansinculearet. Porro, derinae urique lapientix conoruie, hoc specimine demonstrare, Paradisum homini non ut proprictario, sed ue colono, _c custodi dacum; neque beacitudi nem in fruicione rerum cerrenarum constituendam esle. Nec obstac exilis, ur ridetur, condicionis racio; nam a incer homi nes inpactis feudalibus jus ad id beneticium aliquando a Cer eo cemporis articulo, aut alia in se exieui momeni conditione lu spendicur, qua neglecta, feudum in commillum cadic. Ouid MiTUI e 121