# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/816856680:0282
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/816856680:0282?run=74
# Title: [Andreae Adami Hochstetteri Collegium Pufendorfianum, Super Libris Duobus De Officio Hominis Et Civis, Anno MDCC. In Academia Tubingensi XII. Exercitationibus Institutum] Andreæ Adami Hochstetteri Collegium Pufendorfianum, Svper Libris Duobus De Officio Hominis Et Civis, Anno MDCC. In Academia Tubingensi XII. Exercitationibus Institutum (shelfmark Leibn. Marg. 79)
# Folio 272, page id 816856680:0282
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=816856680&page=282
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/816856680/jpgs/default/00000282.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine
# Lines: 70 recognised, mean confidence 0.77
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

. et
AR ZIL.
Sunc quaedam beneficia (simpticia) (2) guae COeCa manu
sparsenda limmt; quae dancur li non hiomini, ac (b) humanitati.
De praeonantibus ridendum cui benetacias. Nam, ut recte
apud Plautum:
Benefactum male locacum, maletactum arbitrOr.
e Mimus: Beneticium dando accipit, qui digno dodic. CX
eerum beneticia hilari animo ec absq; Factu extribenda (unt (C)
(2) add. Sir. XVI, 1.
(B) non male Aristoteles; cum malo benesicium pr estitisset: non moreS:
ingnit, sed hominem commilerarus lums
Ccd Sir. XVIII. 18. Plerigne sunt, ut Seneca de Benef. IF, 4. queritur,
qui beneficia asperitate verborum E5 supercilio in odium addueunt.
eo sermone nsi, e5 ea sopientia, ut impetrasse poeniteat. add. Sits
XCXl X. G0.
XXXITI.
De amiciria, ejusque lesibus _ crireriis urilissima quoque
instieutio est. (a) Scrip(c Plutarchus cgregium libellum, quo
mododiscernendus ab amicosic adulator. Circum specte criam
cum inimicis, quos in graciam recepimus, asendum eAc pru
dentes monverune. (B) In rera aurem amicicia est omnium Ctu-
diorum ac voluncatum summa. consen (1O(c).
2) MarcialISo.
Hunc, quem mensatibis quem ceena paravit amicums
Esse putas sda pectus amicitiae)
aprum amato  mullos; es sumen. e ostrea: non te:
Tam. bene R ccenem noster amicus erit.
add. Sir. VP. 20. seq. Cave ab amicis non tamen ut inimicos sueei
Mensarum amici solo nomine tales. Fucipides de ejuscemodi:
Noy qa e nou CBK 1S. DIXoI
(6) puroa aes, quantum velis, redibit arnoo. Reconciliare inimico pran
vi inveniis iterum nocebit. ubi poterit.. Sir: XIL, LX. (6) eo GrOTIUS
add. aenno SIrAC. XXXVII. 6.
(C) Cic. de amicitia. add. Sirac. XL. 23
raebene
ficia sim
plicia d.
272.
De amic
ad
XXXIV
atn
lea
Imulie
1
celebris
aldu
de
istela
lercale
1i
levi
Vo
Ia
dimme
irum ad
es abe, valea
esse
Mec
u
aberandnu n
ido
ulantu,
e
e
sessei
lio
dMp
que Un