# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/816856680:0387
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/816856680:0387?run=74
# Title: [Andreae Adami Hochstetteri Collegium Pufendorfianum, Super Libris Duobus De Officio Hominis Et Civis, Anno MDCC. In Academia Tubingensi XII. Exercitationibus Institutum] Andreæ Adami Hochstetteri Collegium Pufendorfianum, Svper Libris Duobus De Officio Hominis Et Civis, Anno MDCC. In Academia Tubingensi XII. Exercitationibus Institutum (shelfmark Leibn. Marg. 79)
# Folio 377, page id 816856680:0387
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=816856680&page=387
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/816856680/jpgs/default/00000387.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
# Lines: 46 recognised, mean confidence 0.84
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

set
A
141116
sA
Ox
35 (3
du
ad guorum propriam sionificationem primo omnium recurrendum
est. Nec enim licet, salva socialitate, pro arbitrio sensi verborum
detorguere. (2) Meus sive intentio L. L atoris, quae ipsa quast anima
Leois est. Ubicunque eroo de mente L Latoris constare potest, 1b1
Legis interpretatio non erit difficilis. Ad venandam aniem hans
mentem sive sententiam L. exis in subsidium (3) sumitur Racio Legis,
i. e. carsa unica, q.a L. egislatorem ad ferendam L erem impislit. Ha6
ratio Lcoir vel est exprela vel edjecta. Posterior non est certa, sed
a DD. praesumta; (6) in positivis hominum I. C. indubitata scien-
tia raro coenoscitur. Prior antem gnae in Leoe expressa est; ma-
ouum seusnimentigne expromendae incicium praebet, eo post verba
secundum certitudinis locum occapat.
LXV
Extensiva interprecatio ut rarius elt adornanda, sic adae quid Inter
quatum ejus Fundamentum est Racio, Legis, promissionis aut precario
dicti, CE NERAELS, qua ec x quipollences casus rule incelligi excenliras
(2) RhCtOreS hOC argmentum cractanE in LOCO DEi purS na
SJaroias, GuOxLUm _ IOCUMI FCFCFUNE NaTE oVMogisor PeF FaEIO-
cinationem; nimirum ubi ex scripto deducimus non scri-
DEuM. (b)
2) GTOC. II, 26, 20. Divinior qunque spiritus quae privusis promissa Exempli
sant. At 10s. P. 5. ad sinontos extendit Febr. XIIL. 5. quia Ratio DFL e Sacris
premitientis unica fuit, restari bonuatem omnibu, unde OMNIA
ad vnsram docrinem scripta dicuntue, Rom XV. +. Haec divini
pleritudo conceptus, Verbum amplum valde; PCalm. C. XI X, 96.
6) Exemplum allexat Grolsus in pactione, ac quis locus muris cinga-
tur, facta eo tempore, cum non alind esset mundendi genus. Is locus
ne aooere gnidem cinos poterit, si satis constet, prohis en dimuros n-
nicam fuisse cansam, ne muniretur is locus. Sic Fxod. ZX l. 33, 34.
Lex est de restitnendo bove in foveam ab altero factam lapso, quae
ad quodvis mansuetum animans recte extenditur, quia ratio Leois
unica fuit, toltere frandes eo restitationem dumni inculeare. Vuloo
solet exemplum adserri de conditione, si postinmus sit morenus, ab
eo scripta, qui posthumum omnino expectahat: ut sententia disposttio-
nis prodneatur ad cum casum, si is posbum natus non esset: quia
constet
E
GENEHALIB
Reoula