# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/816856680:0452
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/816856680:0452?run=74
# Title: [Andreae Adami Hochstetteri Collegium Pufendorfianum, Super Libris Duobus De Officio Hominis Et Civis, Anno MDCC. In Academia Tubingensi XII. Exercitationibus Institutum] Andreæ Adami Hochstetteri Collegium Pufendorfianum, Svper Libris Duobus De Officio Hominis Et Civis, Anno MDCC. In Academia Tubingensi XII. Exercitationibus Institutum (shelfmark Leibn. Marg. 79)
# Folio 442, page id 816856680:0452
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=816856680&page=452
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/816856680/jpgs/default/00000452.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
# Lines: 63 recognised, mean confidence 0.82
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

LOcis
EXOd. XRI
20, 2l. Vin.
ICRTUT.
an servo
siatimjurio
(0563 (442.)
Fo5E
rem quidem secundarium: quid non in ancillam simplicem eo tempare
Tutis existimandum. ec obstat loens Fxod. XXI. 20, 21. Si quts
ser dum anc servam ad decem verberarit, adeo ut eo verberante axi-
mant esstarit, homician rens habeter; si vero per diem unum alte-
rumde superstites fuerint, ac delnceps moriantur, nuII. Siculcio, nam
(servus ille, vel mancipium) pecunia illius erat. Ubi quidem in pri-
mocasu, bomicidii reus dicitur Dominus, servum qui interfecit, non
etem altero. Aequi, inguies, de hic homicida fuic. Onum enim fa–
eile continort, ntlethaliter vulneratus biduo spiritum ducat. Nonne
Anconinus Pius nen minus qui servum suum. quam qui alienum oc-
cidisset, puniri inssit. Nonne e Cracis antignissimis, ab Heroicis
usque temporibus, ea Cex fuit, ut  qui liberum es) servum acci-
dissent, aeque prnirentur? Rlecuba aond Enripidem ita Ityssem alo.
gnitur versu CCxci. mortem filiae deprecans:
NouO d’er ipirrois r’Exabesoi 10
Kai 3oior dinois aiar O ney cEi
Lex enim apud ros liberis pae
Ec serris posica est circa cadems
Sed Bujus Leois hic est sensus: Si mancipium per unum alterumve
diem superstes manserit, verberans nulla poena; preter mancipii ja
Erram afficitor, pront eum expressit in paraphrasi T0. Clericus.
Onasi ex eo, quod serous sub icibus animam non essasset, collivere
Indices deberent, herum noluisse eum occidere; Htaque satis cum pae-
na luisse decerverent, quod pecuniae, quam emendo servo impenderat.
ac utilis ejus operae, jacturam fecisset. Onam ejus L exis rationem
Philo dat: Mndeiae Xras nxibior cirai, cos nureir erceor dmZcecir, eo
ois avros actunbuoeru neminem tam Bultum esse, ut agorediatur al-
terum dolore afficere, ea re qua ipse laditur.
b) GrOC. d. l. parrim quod ad dominium; ut sic, non requiratur insinita
potestas re suantendi: partim quod servus Jus habet perfectum po-
Aulandi alimenta. V. Putend. de O. Hl. (5) C. IL. 43 4. 86) GcOr. TII. 14.
2. Ut E6) HII. 14, 3,4. Nec obstat: I) Oni est homo noster, ac res
nostra ei non potest fieri injuria. A. servus ejusmodi. ubi Maj. pro-
bari videtur, quia Dominus nel potest re sua pro libitu, ita ut et in-
jnriam non faciat. Nam Resp. 1. qui est bomo noster, neque ex pa-
do alimenta petere potest, bominique debita. veg. Min. 2. ad prob.
supra diximus, in dominio ut sic proprietatem; non omnimodam re
nostra
plica
Dican
lendiu
lurtedi
sublica
qua
Deoc
lam Sa
MajmonidH con
sidendum
ed
l. C.
Don
c
a2
belli
102