# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/816856680:0530 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/816856680:0530?run=74 # Title: [Andreae Adami Hochstetteri Collegium Pufendorfianum, Super Libris Duobus De Officio Hominis Et Civis, Anno MDCC. In Academia Tubingensi XII. Exercitationibus Institutum] Andreæ Adami Hochstetteri Collegium Pufendorfianum, Svper Libris Duobus De Officio Hominis Et Civis, Anno MDCC. In Academia Tubingensi XII. Exercitationibus Institutum (shelfmark Leibn. Marg. 79) # Folio 520, page id 816856680:0530 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=816856680&page=530 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/816856680/jpgs/default/00000530.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine # Lines: 89 recognised, mean confidence 0.78 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 5 (520.) Eesm Seta Del- TI licer adhibere. R ecte tamen oh Scarus (2) si nacuram bello non adhibentur Clerici, e sI ei Le IMMILCCANL, CONEFA MUINe- ris lui partes agere judicaneur. (2) add. GFOr. 1, 5. Cechard de Mavistram Politico num. 398. ommino enfendors. Rer. BrandenburB. L. XI. P. 57. ChristophoruS BEENAE- dus à Calen. Episcopus Monasteriensis, ne antigui Praesales scriptis editis memoriam suam Feclestae commendarunt: ita is diro plobo- rum ionivomorum genere; gnos militari vocabulo faetentes allas nuncupabant, obsidio Croninoa specimen nescio an sucerdotalis pro- resstonis edidit. XXII. Oui medii (2) in bello haberi cupiune, a quos se praestare ctrisque tenentur, nihilque commictere, quo ralidior Aac is, qui improbam Foret caullam, aut juctum serentis bellum (uC- ceNus impecianEuL. (2) Tales Kenai inter Psraelem es contionas pentes, gnos serresare se ab hostibus jussit Sanlus. Y. SaM. XV. So COnf. diEta sAPerEHS RXETCO VIL. ad Jnd. IV. 21, C5 Orot. III, 17, 30 XZIII0 An d veneno incertici hoctis queac: de Ture Nacurx (2) Mubitatur. Moribus certe geneium receptum cAt, re hostem eneno incerticere liceat. (B) 2) neoat Ohander, qu’a in Scripeuris nullum ejusmoat exemolum DE- currat; afrmat Denbau. C ol. Decal. p. 7r q. cni pro priorisententia rationes non sufficinnt, quia Naturaliter bostem gnovis modo licet repellere, (5 quem intersicere licet, pladio an veneno intersicics, vihil interest. Grov. III 4, 15. 1B) ad4. Kulpis. p. 15, s9. An Es incanesrionibus) negat idem. sped Valerium MaX. est, armis bella non venenis peri debere. Et Tacito memorante, cum Princeps Cattorum Arminii mortem veneno pro- mitseret, rejecit Tiberim, ea se ploria agnans prissis imperatoritHs. ZZTV An ex hoctem immissis percussoribus liceat occidere; aCri- Animmis. xer disesiritur. Uibi vulgaca Cst Crori (2) distinctio inter cO5 to: Quoruns calto pertidia inelt, et qui nullatide tenentur. Ilisuti nulso lum ac OCAC.. Quod orti- cium Neu erOrum. an de ve meno no- etis incerte ei queat. SIS DEFCUS. le sub si gH _t 2 sec n ei it Uo nn la n 1 an itt ar M iOb moribu 20 eorum ner eltive me ra licercd eta d ro quia inet oncere sine defiere licere siem quem persi Ll m DC