# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/818851651:0331 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/818851651:0331?run=74 # Title: La Veritable Origine De La Seconde Et Troisiesme Lignee De La Maison Royale De France (shelfmark Leibn. Marg. 62) # Folio 45, page id 818851651:0331 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=818851651&page=331 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/818851651/jpgs/default/00000331.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE LORTG. DE LA MATSON ROYALEDE FR. 45 verbis inbente Deo Regis ira nonnihil repressa est. Interea Re- sina adest, es ambo agnoscentes culpam fuam simul ad pedes sancti Prasulis corruunt, orant que cum lachrymis et ipsorum misereatur, aiuntque ad illum. Abi Domine ad Fremum pro arbitratu tuo, tancummodo te placirum habeamus quem iniuria affecimus. Sed quid proxima ab ejis aduentu nocte a beato Antistite miraculi intra orbem perpetratum sit, Cilere non debeo. Ca sut ac- cidit vt Recis prompruarium vorax ienis vexaret, es inde erum- pens excelsisrma famma, domos ondique vicinas minaciter lam- beret: repente existit eiulatus, es clamor totius civitatis ad tam praesens exitium. Ouod nos audientes celeri cressit imus ad do- mum beati viri pro suto more perpetuop (almodia melospromentis. illico apprehen(a manu eius, Romaricus ait: Foredere domine en ad unt pex Foribus equi noltri, ne, quod absic, ce in hac rrbeionis conlumat. Respondit vir Sanctus: Nequaquam cha- rissime, imo vero producice me illue re videamus immane hoc quod grallatur incendium, me rero ponaris iuxra illud, E vule Deus re ardeam, habet me in manu Cua. T um vero ap- prehensis ejus sanctis manibus ad larem venimus, es mox illo inbente in orationem prostrati, capitulo dicto surreximus omnes, ille vero manum elevans contra incentes stammas signum crucis expressit. Confestim miro modo tanquam caelitus percussus nihil alibi nocens intra parietes in semet ipsum totus contortus ignis interiit: nosque jam deinceps securi pro depulso periculo cratias acentes Deo dictis maturinis, ad lectulos nostros remeanimus, ubi tum oni ex fratribus talis apparuit visio, intuens caelum, vidit instar samma ienis crucis sienum depictum, factaque est vox de caelo a crucis latere ita dicens: Cernis hoc lignum: Hlac nocte Aenulphus Episcopus per illud eoram hanc cinicacem ab incen- dio liberauie. Mirantibus nobis omnibus virtutem quam vidi- mus in igne prostrato, frater ille visionem hanc enarrauit. Postea vero beatus Arnulphus relictis cunctis saculi rebus, es bene atque interre in pauperes erocatis, securus iam de thesau- ro in caelis abscondito, cum pauci fluxissent dies, pauper quidem in saeculo propter Christum effectus. Sed Dives Domini virtute, cen nonus Elias ad eremum properans, inter bestias es feras syl- vestres, exiguis constructis domiciliis quotidiana mediratione lau- des Deo deprompsit. Ascitis enim nonnullis monachis atque eriam leprosis, seu manibus fidissimam operam, es servitutem ejus iugiter ii