# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/818851651:0570 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/818851651:0570?run=74 # Title: La Veritable Origine De La Seconde Et Troisiesme Lignee De La Maison Royale De France (shelfmark Leibn. Marg. 62) # Folio 284, page id 818851651:0570 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=818851651&page=570 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/818851651/jpgs/default/00000570.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 284 PREVVESDE LA IL PARTIE Donec ad alia caput Rexit Phaebus vada ponti. andos. Pila dabat rupesque simul celeres que careias daode FanE IF Plebs inimica Deo, pransura Pluronis in vrna. NTiliribus clamare, sidem, caepit sed inanem Ad nostram properate viri, nolite timere. Proh dolor; alloquiis sese credunt male sinctis, Sperantes pretio redimi poruisse sub amplo. Non alias vere capereneur luce sub illa. Fleu. nudi cladium subeune centis rruculenta, Et ccelo mirruni animas livore Auente. Mareyri palmam sumunt, caram que coronam. Mox reliquis vt visus adest centilibus Frveus, Rex quoniam facie splendens formaque venustus Credirur, at que sui denis srassante ruetur, Prorinus incuicu fuso cernendo sodales dcoini Dilectos plecti, + ranquam Leo sancuine viso demer Ipse furit, conans que manus vitare tenentum, Vndique vi voluit semet cen nexus, ut arma Gettda. Sumeret, Ulcisci proprios, sociale que vulnus Obrentuque carens ipso, sic insuperaia Fimphantes + poruit qua voce ronanit in aures: Cadire me rensa ceruice, pecunia prorsus Nulla meam tracter viram. Morientibus istis Vivere quid siniris? frustrarur vestra cupido: Qua lux haud ejus micuit, sed crastina saru. Quae voces, quae lincua, quod os edicere possunt Della rot his praco ecreoi commissa relari? Quorque necauerune Normannos hice quot es urbi Duxerunt secum vinos: Jam nullus eorum Tunc audebar aorum sancti + conscendere latum ruorum pra terrore virum cerramina promo. i