# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/81917422X:0367 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/81917422X:0367?run=74 # Title: Historia Della Venuta à Venetia Occultamente nel 1177 Di Papa Alessandro III E della Vittoria ottenuta Da Sebastiano Ziani Doge (shelfmark Leibn. Marg. 61) # Folio 11, page id 81917422X:0367 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=81917422X&page=367 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/81917422X/jpgs/default/00000367.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Di Papa Alessanuro admi Porum omnium poras ab omni supplicio liber esset. Jdrum victoria, cum propositae pacis sauo elatus, summa alacritate veneris largitus est. erba demum Ochonis ad suorum consilium retulit: omnibus que mature di seussis, assentiente ad hoc petissimum Ziano Duce, faculcatem ei, quam po- poscerat, propositis pacis condirionibus, et in notas redactis concessit. Orho isitur, acceptis Alexnu, et Venetorum postulatis, reditum iureiurando pactus ad Pacrem propoiscitur. 15, friii salure desperata, eorum conscius, quaetemere, at que impalenter ausus esset, cum demum pertinaciam suam ac- cusabat, et bella, qua fesserat; seque ipsum odio habebat. Fum it a que con- spicatus, positomac, omnia summi caudii documenta profudit, et de pa- ceacentem, et si ferox animus ab eamirum in modum abhorrebat, benirné tamen, et clemenser audivir. Is in hunc sensum locutus fereur. Non est, P a- ter humani consily aduersum ea contendere, quae aliter, atque aliter Divina s moderario cessura prospexit. F.80 quidem ab hoste superatus ad te venio, si inquam ab hoste fapcracus dici possum, quem Deusipse impugnauit. Nihil mihi humanae ops defuisse cerrum est. Friremium numero, propuenatorum copia superior praeliam inii. Non me loci iniquitas, non ventorum impetus percurbauit. Sed Belnucus, omnium moderator. fortunae arbirer, vietoriae auetor indubius. Sequam ab Alexandro iniuriam tibi illatam censes, satis dam penarum persolun, oto orbe profueus, et ad extremam calumitatem redactus. NolicuisComracladibus forcunam ejus aduer sam expiare. Im. puenasti eum secundobeaannos sept: mac decem; Nune exmeocasudisce mutari forcunam Dosse, a Deum insectari Poncificis vleorem ad iramin nosconcirarum, ipsopericulo coenosce. Me quidemrua porins causa, quam Alexandri benefict auumtum credico. ad pacem poscendam huc venisse: quam quam eum talem h experrus sum, ve vel inuitus cosar, ejus quo que 13 commodorum racionston boimisci, incentibus officiis, humanitate incredi- bili, elementia singular Lontificis deninctus; Ouem si Pater, praesentem aesti- mare queas, indis e insectatione vel pusilla cofestim pules. Tot enim, acrantis forcunae procellos, nobis auctoribus, conflictarus, cutissimo nunc LOcO, es porenei consticueus. hu vutos, animis Lombardorum ad se allectis non frauius in mecapeinam antmaduerrit, quam vei ad re proficisci non veca- ret; pacemque illi scaffertem, alacri animo suscepeurum sese affirmaret. n Nostraicitur, Paretesse crediderim pacem oblaram complecti, ne 15 ranta opportunitate dn dum ipsum, aduersus quem decertamus in nos vehementius proudms. Meuedum etenim nobis duco, ne atrocius in dies n continuato certanmn hos excandescac. Plerum que humanas vires hor. rescimus, es nim am facile feremus ? Neque enimuero ea tantum, quae