# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0032 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0032?run=74 # Title: Nicolai Mercatoris Holsati, è Soc. Reg. Institutionum Astronomicarum Libri Duo, De Motu Astrorum Communi & Proprio, Secundum Hypotheses Veterum & Recentiorum præcipuas; Deqve Hypotheseon ex observatis constructione (shelfmark Leibn. Marg. 63) # Folio 10, page id 820424455:0032 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=820424455&page=32 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/820424455/jpgs/default/00000032.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ASTPONOMIA. id in cerrettri lune Meridiani, Per polos Perrae denos Aquacoris gradus deseripci. Primum Meridianum PrO demei segnaces per Canariarum (seu Fortunararum) occi- dencalistimam cui nomen Ferro; aliiver Acores (seu Flan- dricas) asere malune, ubi nulla Cic acus magnericx deviatio a linea meridiana. Sed cum poli masneris nec in eodem loco constanter eandem mundi plasam indicene; ideo Paciis videri aliis, nocabile quoddam ex constans in rerris punctum elisi, veluri moncem altissimum Tenarittae, qui Pico vuloo dicitur, quod non modo lonse lareque conspieuus, sed e in fastigium latis angustum acuminetur, ue lacieudine molis sux non polsic lonsicudines à quovis cacuminis puncto deri- vatas vel unieo minuro incertas reddere. Caererorum absque numero Meridianorum vicem expler circulus aeneus, deroluro ad hune puncto, per quod circulum declinacionis actum velles. Post secundarios Aquatoris, qui per polos ejus incedune, conliderari merentur ejusdem paralleli, inter quos eminene quacuor, nimirum duo Tropici e tocidem Polares. Sune aucem geneeatim omnes paralleli circuli minores dividentes Elobum in parres duas inaquales. Ex Tropici quidem nomen adepci à conversione Solis ab Rquarore uerinque longissime digressi, describuncur ab ipso diebus Solstirialibus, nimirum Propicus Caneri die 22 Junii, e Capricorni die PT DC- cembris Calendarii Tuliani. Ae Fclipricae poli moru diurno circumsyraci describune circulos duos polares, Areticum Ancareticum. Acque hi quacuor circuli dividune rerras in guinque Z onas, quarum torrida conrinetur urroque Propico cujus incolae dicuneur Amphiscii, vertus urrumque polum diversis anni remporibus umbram meridianam jacienreso A eropicis hinc ad Arcticum, illinc ad Ancarcticum sunE ZOnX dux temperatae; quas incolune Fereroscii, quorum versus alterurrum cancum mundi polum umbra merictiana porrieitur. Quod reliquum terrarum Aretico d Ancarctico circulis hinc inde includicur, Zonas constiruir duas fricidas, quarum habicatores appellamus Poriscios, quod in orbem his AMOTA CITCHMAGATUE. PrTerCd