# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0053 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0053?run=74 # Title: Nicolai Mercatoris Holsati, è Soc. Reg. Institutionum Astronomicarum Libri Duo, De Motu Astrorum Communi & Proprio, Secundum Hypotheses Veterum & Recentiorum præcipuas; Deqve Hypotheseon ex observatis constructione (shelfmark Leibn. Marg. 63) # Folio 31, page id 820424455:0053 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=820424455&page=53 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/820424455/jpgs/default/00000053.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Cap. 3. ASTRONOMTA. loci, quod vulgo dicitur Z enich. Huic igitur punctoMeri diani quadrans alcirudinis affigatur cochleolâ lua, ita uE mmaroo gradibus distinctus cum dicto puncto coniscet. De- nique prxis naurica pedamento slobi imposica diriget acu magnetica oculum operantis versus austri e sextentrionis cardines, e manus circumducer Plorizonrem ligneum, donee Meridianus aeneus ad paralletismum cum acu perreniat, e Meridies Florizontis lignei respiciat verum Meridiem loci; ita Aer, ue ex reliqui cardines globi cardinibus mundi con- eruanc. Curandum est praeterea, ut planum, cui intstie lobus, Horironei parallelum lic, adeoque Horiron ligneus cum vero Horixonte loci consentiat. Probl. 4. Gradum Solis, quem tenet in ectiptica, ope Kalendarii, es adjuncti circuli sienorum, indacare indeque locum ejus in ipsa scliptica assienare. Ouxre in Horixonre lioneo mensem _x diem darum (obserrato Ralen- cariorum, Tuliani ee Gregoriani, discrimine, ne alterum Proalcero sequaris Derperam;) tum c regione diei inventi in inimo circulo, qui est Bignorum, invenies gradum d Sionum, in quo Sol isto die verlatur. Deinde in ecliprica, qua superticiei globi inscribitur, quaere primum signt modo exploratum, _ in isto siono gradum ipsum Solis. ProbI. 5. Ascensionem rectam es declinarionem Solis; vel stellae cnjusvis datae invenire; indeque indicem horarium horae duodecimae aptare. Inventum per Problema praecedens eradum Solis applica Meridiano, e nota gradum Aequi- noctialis, qui Meridiano subjacet, is enim est AscensO Recta Solis quaelita. Tum ab equinoctiali compura in Meridiano ulque ad locum Solis in ccliprica, _ nutnerus Praduum sic inveneus, est ipla Declinatio Solis, borea vel australis, prour Sol ab Aquinoctiali recesserit versus polum Arcticum vel Ancareticum. Dum vero locus Solis Meri- diano adtarer, adjunge indicem horarium horx duo decima meridianx. Fodem modo Exx cujutris locum applicabis Meridiano, e oradus squinoctialis culminans, eric iptius Eixa Ascenlio Recta; ar distancia incer eandem fxam e A q