# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0160 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0160?run=74 # Title: Nicolai Mercatoris Holsati, è Soc. Reg. Institutionum Astronomicarum Libri Duo, De Motu Astrorum Communi & Proprio, Secundum Hypotheses Veterum & Recentiorum præcipuas; Deqve Hypotheseon ex observatis constructione (shelfmark Leibn. Marg. 63) # Folio 138, page id 820424455:0160 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=820424455&page=160 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/820424455/jpgs/default/00000160.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. LISYRONOMIA serrestris maximi, ee ad hunc perpendicularis est axis suus ad illum veroradius cenrra connectens, quae proinde perpen diculares in superticie cerrena oftendeni polos urraque lu circuli. Duidni igitur polus xquaroris otancundem distet à CI culo illuminationis qy, quantum polus circuli illuminationis V dictat ab aequarore 90 2703 Nimirum a quadrancibus02 e e qr ablaca communi portione g270, restancog e 2701 requales. Proderir autem hujus meminisse deinceps. dem porro rario e, quando cellus vertatur sub v. Fd Sec extra cardines, v. or. Schemate LV. in c vertante rellure, eminee quoque polus o supra planum illuminarionis m n rum non inceoris 233. Quod uc incellisatur promiius exponemus prius refexionis morum, ponquam nunc P raca habemus, quae illuc perrinent. Concipe planum minarionis Enderis balin vtram que coni duplicis, _ sectione conimuneni plani illuminationis _ baleos coni voca Bssura baleos. Polus vero terrae boreus o semper est in sumt baleos averix, e polus australis p semper in imo balet obverta. Liquer, cellure in b, polum o incidere in ENura mnbaleos averix; rellure inc, polus oreliquie fissuram baseos averlae arcu no; cellure in d, jam reliquie polu Alturam mn quadranice circuli no; cellure in o jam polus reliquic fssuram m n plusquam quadrance, nimirum n o: acque ica deinceps crescer arcus no (contra serient rC prorum ir odn computandus) crescet, inquam, ma maxisque, donec ilto motu retlexionis polus o semper dimocus concra signorum seriem magis magisque, compleu eandem orbem, revolura cerrà per f, C, h, i, usque in b denuo junsitur Doluso cum extremitare Filsurx n. Idem im ginari licet de polo australi p, digredienre similirer ab m ex cremitate fssurae baseos obvertae, maxis magisque contr Periem ligriorum, donec rectimr d rerra in b, junganeur denue Dolus p. _ extremiras FlTurXm. Arque hic CH MOTUS re Rexionis Copernico dictus, quo efficitur, ut axis terrae sempet manear in eodem parallelismo cum tibris crassi axis Xqua coris coelectis, deleripri capite XVI.