# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0225 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0225?run=74 # Title: Nicolai Mercatoris Holsati, è Soc. Reg. Institutionum Astronomicarum Libri Duo, De Motu Astrorum Communi & Proprio, Secundum Hypotheses Veterum & Recentiorum præcipuas; Deqve Hypotheseon ex observatis constructione (shelfmark Leibn. Marg. 63) # Folio 203, page id 820424455:0225 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=820424455&page=225 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/820424455/jpgs/default/00000225.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. dect. 3. AASTRONOMCA. dux AX_ A _ B, _ Planeta S. FC Fcliprica, d ejus PoliE, F. T. In FriangulOF A B dantuEF A _ F B com- plemenca laritudinis fixarum datx, e A F B differencia longicudinis; invenitur AB _ F AB. 2. In Triangulo ABS datur A B modoinventum, _ AS, B S ex obler- latione; invenitur s aB. 2. In Priansulo S A F dantue EA _C AS uc anre, _ angulus S A F componendus ex noris S AB ex F AB; invenitur FS complementum la- rudinis Planetae, _ A F 8 differencia lonsidinis RSX A Cc8. Acqui longicudo fixx a supponitur data; erBo e ongitudo S data exit. DROBLEMA XVI. Invenire aphelion e eccentricitatem Superiorum. Ulando Planetae Superiores sunt in sicu acronvehio Soli oppoluri, videntur nobis ex Tellure spectantibus in eodem longicudinis gradu e minuro, quo ex Sole videren- cur, E ibi oculus constirurus eset. Freo li circa id rempus quoridie obserretur eorum longicudo, _ ad eadem obser- vationum momenca suppuretur verus locus Solis; porest inde concludi ipsum oppolicionis momencum, de ad hoc verus locus Solis, cui cum verus Planetx locus e diamerro oppo- nItur. Opus est autem eribus hujusmodi obserrarionibus Aeronychiis in quolibet Planera, ut inde aphelion ejus eccentriciras innorescar. Nam redeundo ad Problema VI. Schema LXIII. dabuncur anguli ads, qua erune difte- rentiae verorum locorum Solis vel Planera ad obserrationum momenta; sed e ansuli ad f constitmentur a mocibus Pla- necae mediis, quos inter duas obserrationes proxiias con- tieir. Unde reperendo calculum ibidem indicalum colliges de aphelion _ eccenrricirarem Planetae superioris.