# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0226 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0226?run=74 # Title: Nicolai Mercatoris Holsati, è Soc. Reg. Institutionum Astronomicarum Libri Duo, De Motu Astrorum Communi & Proprio, Secundum Hypotheses Veterum & Recentiorum præcipuas; Deqve Hypotheseon ex observatis constructione (shelfmark Leibn. Marg. 63) # Folio 204, page id 820424455:0226 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=820424455&page=226 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/820424455/jpgs/default/00000226.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine # Lines: 33 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ASTRONOMIA PROBLEMA XVTI. invenire aphelion es eccentricitatem inferiorum. Ooniam Inferiores Planerx nunquam adeo longé di Lerediuncur à Sole, uc in ejus oppolicionem reniant: opus est hic alia methodo investigandi aphelii _ cccentrict racis, quam istic; sumenda que sunc loco trium oppolitio num, ires elonsariones maxime a Solc. Dec retert, quo momenta harum vix praecise detiniri poltint, dum circ cempus cacionarii rix murane distanciam à Sole; nan maxime aberrecur nonnihil in detiniendo tempore maximi dictancix, dummodo hac sir eadem vel quasi, idem pene exinde conticierur. Sic igitur Figura L. XIX. SSol; D, F, F eria cerrae loca in sua orbica, ad ires elonsariones maximas: licque orbira Planerx inferioris PC HI A, _ huic circum Ecriprus circulus P RL M A. P. lanera maxime elongarus à So1 Cit in C, H, ex I; ideo que ad hac puncta à locis rerrae ducta rectae DC, E H, FI, rangenc elliplin, exdemque secabuna circulum Cingula bis, sed sectiones Soli o proxiores incidem in R, L, M; Ad haec vero puncta à Sole ductae SR, 5L3 SM, Perpendiculares erunc ad iplas cangentes DC, F lin FM; adeoque Triangula DRS, EL S, FMS erust rectangula; ex lingulorum hyporenula erune distantix Let luris à Sole, ac proinde datae; _ anguli inter reCtAS e quoliber cerrae loco ad solem, _ ad punctum conractus eductas incercepri ad D, E, F, erunc elongationes Planeta maximae, icidem datx. Unde dabuntur non modo horun angulorum complementa DSR, ESL, FSM; sed e inve nieneur ip(x perpendiculares SR, SL, SM. Invencis autest his lineis concipiantur eria eriangula ab ipsis, e connecten. ribus earum extremitates chordis interCEPT RSL, LSM, ESM, ubi in lingulis dantur duo lacera (iplxe nimirum per Dendiculares)