# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0302 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0302?run=74 # Title: Nicolai Mercatoris Holsati, è Soc. Reg. Institutionum Astronomicarum Libri Duo, De Motu Astrorum Communi & Proprio, Secundum Hypotheses Veterum & Recentiorum præcipuas; Deqve Hypotheseon ex observatis constructione (shelfmark Leibn. Marg. 63) # Folio 280, page id 820424455:0302 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=820424455&page=302 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/820424455/jpgs/default/00000302.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. APPENDTZ ad vesperam 19, cum viderentur propinquxe limbo, dies Tune 6Z; e adtiuc dictabane cancum à limbo, urtacile esset collectu, eas non exituras isto dic. Nubes de nox deinde obstabane obserrancibus, ar die 20 orto Sole, cum nondum compleri dies seprem, jam disporuerant. Apparens velo- ciras prope centrum calis erar; ur s mansiller cadem, ma. culxe quarriduo propemodum pervencurx Fuissene ad limbun disci; sed secundum hanc hypochelin apparens velocitas im- minui debuir, pront maculae à centro discessissent longius, id quod re ipsa ita evenir. Sed _ Fgura COronX illius nebulola, qua maculas ambierar, e prove centrum oblonsa fuerar instar auristiumanx, cum ad limbum perventum eral, concrahebatur, ut quae illic fuerar maxima, hic vidererur mini ma; quo mocus circa axem solis circularis limilirer adstruitur. Terrio, De Saturno es ejus sacelliribus. AnnO 1610. Calileus primum deprehendie Sacurnum cricorporeum, cujus nacivam faciem postmodum Eugenius AnNO 1655 acCu racius determinavir, ex Syctema Sacurni in lucem edidie, quale hic verbis describere conabimur. Adhibico igitur Bloborulgari, elerato polum ejus boreum ad ipsum ulque Lenich; cum globus ipse referet corpus Saturni, _ HOrizON ligneus, planus d latus, reterr annulum saturni, dummodo sparium incer elobum ec Horixoncem ligneum concipias mulco amplius, e ipsum marsinem exrendas cousque, dunt ejus diameter ad diamerrum globi eam circirer rarionem ob linear, quae est 9 ad 4, ex excessum semidiamerri manginis supra semidiametrum globi biparciaris, ita ur semis unus cedat lacicudini annuli, ex alcer incerstirio, quod est intet annulum e corpus Sacurni. Tum in plano Forizoncis, vel annuli, undique continuato concipias circulum quendam Catis longo incerrallo ipsum annulum ambiencem, in quo seratur Comes Saturni ab Hugenio deprehensus primum anno 2655, Periodum suam absolvens diebus proxime 16. Ica concipis jam Syltema Saturni. Deinde trisc cibi globulunt quendum minurum, cum annulo, _ incerctirio ejus d cor- pore Sacurni, qualia jam descripsimus, e globum ipsur m4 11