# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0306 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0306?run=74 # Title: Nicolai Mercatoris Holsati, è Soc. Reg. Institutionum Astronomicarum Libri Duo, De Motu Astrorum Communi & Proprio, Secundum Hypotheses Veterum & Recentiorum præcipuas; Deqve Hypotheseon ex observatis constructione (shelfmark Leibn. Marg. 63) # Folio 284, page id 820424455:0306 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=820424455&page=306 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/820424455/jpgs/default/00000306.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 2da PPENDIR Duinco, De MartC. Hune quoque PlanetaM CirCA axeI Tuum revolvi arguune obserrariones similes iis; quas de fore modo acculimus. Peculiare vero est illi, quod circa ctacione suas exhiber faciem, qualis eA Lunae undecimae aemusts. Cujus Phaenomeni caulam incelliges, si FiB XXXIII. cosires Solem occupare cenerum circuli, _ M rem ponas quo loco Sol es; denique rellurem ad lxram r dexrram in circulo. Ica enim Facile concipies videri alic parrem Marris ex peripheria circuli, guxe non à Se centro potico illustrecur. Obserrationes hujus phaenon reperies in Selenosraphia Hevelii. Sexto. De Venere Mercurio. HIOC Planetas imila phales Lunx compertum est. Racionem Phaenomeni ca lIFis. XXXIII. Solem ponasin cenrro circuli, rellurem in locum Solis reponas, ira ur interior Planera in periphet circuli obambuler; e cum rellus ex Sol (hoc ett, oculus lux illuminans) in hac Actione locum permurene, concipiend sunc etiam semisses globorum, in peripheria circumlatoru commucare lucida opacis. Iea Venus e Mercurius, ca quam Lunx Solares erunc Cicienres, corniculari, NXorout appirvctor, pleni, pariter ac noctra Luna. Ubi simul anno rare licet caulam, cur pleni (hoc est, ulera Solem poll onse minori diamerro appareane, quam corniculari, relluri propinquiores. Num vero ec hi Planerx haberent morum aliquem circa cenrrum proprium, id vero cognoscere ardor fuir C I. C. a(HInI, qui Anno 1666, O4. d. 14. hOr. 5. min. 45. P. m. vidic M Venere parrem magis lucidam reliquo orbe; d rursus annc 1667. APr. 28. Quodrante horx anre Solis occalum vidit luet diorem partem prope lineam, quae distinguit lucidum Venert ab opaco, dictancem a cornu australi plus quam quadran diamerri Veneris. Orro Sole deprehendir parrem istam lu cidam longius abesse a cornu australi, a quo distabareriente diamecri. Unde interebat, Calcim mocum aliquem cribuendun Slobo Veneris, sive roracionis ille Foret, sive librationis: urrius vero horum (licer obserrationes sequentes nunqual nOI