# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0310 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/820424455:0310?run=74 # Title: Nicolai Mercatoris Holsati, è Soc. Reg. Institutionum Astronomicarum Libri Duo, De Motu Astrorum Communi & Proprio, Secundum Hypotheses Veterum & Recentiorum præcipuas; Deqve Hypotheseon ex observatis constructione (shelfmark Leibn. Marg. 63) # Folio 288, page id 820424455:0310 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=820424455&page=310 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/820424455/jpgs/default/00000310.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. APPENDIX. transicus. _ vicissim. Nam in limire australi polus Luna boreus à Sole illustratur, ex quiequid est Zona trigidae AP etico Lunari inclusum, dum Frigida australis in cenebris ver latur. Duod si isitur Solem concipias in eadem plasa cult dimice australi, _ Lunam post conjunctionem inde procedere adnodum ascendentem; cum niaculxe superiores apud polun boreum Cirx paularim una cum suo polo à luce in tenebras concedune, dum inferiores maculae cum polo australi ex tene bris in lucem prorepunt. Contrarium evenit semestri poll cum Sol accessie ad limitem Lunae Boreum. Octavo. De Cometis pauca sunt qua addam. Nocum ells c0s discerni a Noris Scellis non modo cauda, quam sempet averrune d Sole; sed maxime moru proprio, quo circulun tere maximum deseribere videntur, a quo camen sub fnen plerum que deRectune nonnihil. I5 aurem motus cum iploruil lumine paularim languescit, donec ex oculis dispareant. I varios cramices decurrune, ur rix cor vortices in Mundo L it necario imaginari possis, quor iis srrandis suftician. Paras laxin vero nullam in iis deprehenderune artifices, unde lonse ulera Lunam abesse certum est; quid (i longe ulita Sacurrum? in quo parallaxis Orbis annui noratur tal magna, de inhiscenulla; nec retroeradario ulla, aut simile quicquam iis, quae Planeris ob morum Telluris annuum al cidune, licet eorum nonnulli modo non recta in ipsum boreat rendune; ubi aeque mirum Foret, sive motu incedant reverd ad circulum maximum vel lincam rectam compolito, nihil al eo deRectere proprer accessum vel recessum telluris; lir aliam lincam deleribant, hanc tamen à cellure accedence ve recedenre semper in circulum maximum vel lineam rectat compinsi. Incerim cosirent Astronomi, urrum Felluri morua annuum, quem jam praescriptione quadam possidere videtus, in C ometis inter Planetas hospirium derosare malint. 288 tmis Appetueo