# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/822877147:0060 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/822877147:0060?run=74 # Title: Hermanni Conringii De Origine Iuris Germanici Liber Unus (shelfmark Leibn. Marg. 82) # Folio 38, page id 822877147:0060 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=822877147&page=60 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/822877147/jpgs/default/00000060.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE ORTOINE IVRIS GERMAN tur rebus fuis non latis forre aptu veritatis monumentu. Cal liam inquit BrorveruS, Transalpinam Franci, post quam Clociov at auspiciis armis q. pene rocam subjucarunt, a caelorum ordinibus ven- disqe sumpeis idoneis ex idiomare suo vocabulis, bipartico secuere. Posterior enim illius qua solem cadentem aspiciebai Neustria siverre- stria parcem quae vercebar in orientem astivum se curdum Rheni Au men Austria sive Austrasia appellarafuie. Constarusus anriquitas ex cestamento quod exrat in beaci Remirii codicillis: ubi pesse siones FC- clesiae in Austria sive Thuringia locaras, es Episcopos Neustriae a Cormanie Calliaq. divorsos exprimit. Porro Austrasia veci nocionem hand eam cerre subjectam, quam vulens ab Austro vel Meridie porins arripis, aoceans ansiquirorum Francicarum scripiores, qui incolas Snstrasiae modo Francos Orientales, modo Callia inferioris respectu Superiores dixere. Austrasia veroiimites, et si successionum vari- antesorre, persape, jam contracti angustius, jam sparsi in loneinqua fuscus, exordio suo vacillarint: intra vazam eamen illum ex male co- ercicum ambitum, quam diu quidem regnum incolume sterie; ea ter- rarum rexionomen idobrinuii, quae Cifrhenanae Cermaniae Lorharin- eiaarque Beleica Campaniaeq. Remensis nominibus hodie non est ignora. Anstrasiam erzo a Parisiorum rezno Marrona dividebat adoccidentem. Ah oriente terminus ejus Rhenus, donec Thurineia es Alemannia quoque in Austrasiorum nomen concessere. Catera parce versus Meridiem objecta Burgundia finiebarur. Et fuit inde tempus, cum austrasi ee quo que regnum Alemanni ae nomen tulit. Vnde posteris, ab Alsariis ad Oceanum usque Rheni Ruminis acolas. Aleman- nos ex infera Cermania populos cosdem vocieare mos fuit. Restri- etior ieaque infiniende rribuendoque sparia dimoinus: careroqui desi- enaror cuilibenter concedamus. Callia nam que roriusrexionem par- tirus sedes illi duas modo Francorum auctoritare cribuit: illam qua sepcenerionem versus excurrens Mosam incer ee Rhenum exrendirur Anstriam; quae vero a Mosa Lizerim apperie Neustriam appellans. aguiranis incerim es Burgundionibus in hanc sorrisionem minime venienribus. HIxc omnia Brorrerus. A