# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/822877147:0315
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/822877147:0315?run=74
# Title: Hermanni Conringii De Origine Iuris Germanici Liber Unus (shelfmark Leibn. Marg. 82)
# Folio 295, page id 822877147:0315
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=822877147&page=315
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/822877147/jpgs/default/00000315.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
# Lines: 33 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

AD ZHCTEYH EKOERETA.
quidem pudormens haud siverit: nec mihi hactenus ille mos
probare se se poruit. Et tamen qui ist hac in doctrinamea quid-
quam desiderarit, et si illa à vulso haud parum dissideat, vix
unus esalcer; quo dequidemsciam, usque hucrepertus est, neut er
veromentem meam probe assecutus. Id luculente adeo cir.
citer hosce tres annos ostendi V. Clarissimo foanni Ottoni 2.
obori impetuose antehac inme invecto, ut tamet si in Pacema
rionibus suis Criminalium Desinitionum varia reponere sit co-
natus, non tamen vel verbulo probare fuerit ausus. jure me ac-
cusatum, quasi omnem fustiniancijuris publici in Cermania u-
sum explesissem, es doctrinam illam omnem publici juris trans.
scripsissem Polirica; quo inter alia nomine cravirer de injuria
minifacta eram conquestus. rerum illi videtur familiare,
ubiinjuriae ex calumnia est manifestus, culpam veterem dissi-
mulare, es quo memoria illius obliteretur, per convitia es no-
vas oono parrias subsidium petere. Tracalumnia calumniae prote-
sula est neperpluat scilicet. Et vero cum in epistola Epidemeti.
cis suis praefixa, ad serenissimum Dominum meum, Principem
e literatissimum es justitia lecumqe acerrimum vindicem, in
universum omnes illos qui sastinianei juris publici observantia,
nisi quantum ejus denuo est liberrime receptum, baud obstrinze
Germaniam staruunt, cen hostes ipsusmet justitia es jurispru-
dentiae implorat a Principis vindict a publice summa cum inju.
ria perstrinxisset, in ipsoque libro me pra aliis isthoc in censu
notavisset nominatim: ad querelam meam nihil recessit aliud
quam quo d existolam illam exarans de me non cozit averit, nec
meam in Tacitum praefarionem, quam impuenandam sibi sum-
pserat, vel inceoram vel cum cura sibi perlectam, in con-
vicii es novis criminationibus totus occupatus. Caterumo
illa quidem confessio propria turpitudinis allecatio est: indigna
viro qui libris scribendis dat operam. Quid enim magis pu.
ridum