# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0178 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0178?run=74 # Title: Monumenta Paderbornensia (shelfmark Leibn. Marg. 83) # Folio 82, page id 827352832:0178 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=827352832&page=178 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/827352832/jpgs/default/00000178.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. dcu RI ON UMENTA recteinrestisantur. Propiusrero accessir Cluverius lib. 3. antiq. Ger- Man. Cap. 25. Quosenim PacicusFolos recensec medios incer Cheru- FCose Cimbros, perhosille Saxones designari concendic, quod eo- dem loco Prolemaus antiquissima originis saxones rilus est colloca- r0. Onanquam non desine, qui Anslorum nomen d̀ laciciaroin Sa- Konum commutarum velinc; perinde ac Francorum et Alemanno- rum nomen a direrlis populis alsumpcum est. Tanquam anciguitus Anoli _ Saxonesuna ad Albi. senstueric: Nam Anglostrosce laci- cusulcimossuerorum Facic, collocarque intimos ad AIbim, ubi ec Saxonum ledes à Ptolemao astignacur. Adhaec ansli celebris per id cempus sensin Cermania Cuic, quae licuci primaria ricta Bricannia nomenimpotuic. IdeoqueBeda lib. 1. Cop. 15. Tunc Anclorum si- ve saxonum cens, invitata a Rece vorticerio, in Britanniam tribus loneis navibus advehitur: Veluci Anglorum e Saxonum gentem unam Faceret. Sed cum idem Beda polt se planiiis exprimmac, dicacque: Adv enerant autem de tribus Cermaniae populis fortioribus, id est Saxo- nibus. Anslis, ritis, seuuraliilesune Furis, iilque postea diversas Bricannia Parres e prorincias assigner, in quibus sinsulipollectionem ceperant, Cacis eres diver(i Dopuli recognoscuntur. ACSaxOneSqui- demeriam aeroilload Vilurgim, e crans Aumen sedes luas habuisse di- xerim, quando in caresione, qua post Westphalia nomen obrinuie, (eriptores plerique ram prilci quam recentiores, anciquossaxonesde Donune. Psicur ricinorum quidem de continium, sed dirertorum po- putorum unum id Foedus, unaque belli locierasfuit. Nec verisimilo est, ab una Anglorum sencc, quae cum anguctis adhucterminis con- tinebatur ad Albira, universam Bricamniam subisi poruisse, aliâ Cemper acque alià belli lobole e mulcicudine e Germania per maro crocari. Oux cerrius cognoscentur, liguis superiora bellarerolreris, quibus a Diocleciani aro mare simul piracicis intectum habuere, e Bg- cariam Galliaque oras occuparerune, cam ex Vilurgis quam ex AIBIS oltio inrecti. Acxentisnomen, quo Saxones dicuntur, undeindicum: Rejectisu Dea, qui a saxis ducune; necminus exploleris Suftridum Petri, qui lib. 2. de oris Frison. Cap. 5. tres nobis duces Macedonici exerciclis finxic, Saxonem, Prisonem, et Brunonem, Hladoleriam appul-