# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0186
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0186?run=74
# Title: Monumenta Paderbornensia (shelfmark Leibn. Marg. 83)
# Folio 90, page id 827352832:0186
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=827352832&page=186
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/827352832/jpgs/default/00000186.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
# Lines: 37 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

BIO N U M R H T A
nemcoluerie. Reperias enim hâc cempectare, qui Carolum Ma
snum Cacholicam cum Romano Poncitice religionem coluiste ne-
gane, quiqueid editis ctiam hac superre libris persummam, neleio,
insaniar, an impudenciam dicam, persuadere rolune. HlicesOuE
praecermitram, quam tamiliaritatem ec conjunctionem relisionis ta-
buerit Carolus Magnus cum Hadriano Ponritice corannis, quam cum
Leone; qua obserrancia Romanam sedem veneracus, uc ob idqua-
ter Romam profectus sicad limina apostolorum invisenda; quo cul.
cureligionis episcopacus Saxonia, collegia Sacerdocum, et coeno-
bia Monachorum instiruerie docarieque, et quae innumera sune ejus-
modi. In praesens ad haec Caroti decreta illos revoco. Incelligene
hiclacrificium Mistae prisco majorum, ricu, Episcoporum renerario.
nem, discrimen incer Episcopos e Presbrreros, Sacerdorum pore-
stacem in judicando absolvendoque, poenicenciam quae conficenti
Businjungicur, Pacri Oleiunctionem, ne quissine viacico haC exeAE
evica, oblationes ad altare, Sacerdotalem benedictionem, Licanias,
_inhis Sanctorum invocacionem, Dirorum parrocinia ex culcu pi
onorum, quae ob id in bello etiam circumterebane. Corpus Domi-
nicum cciam sub una specie praebicum milicibus. Anciqua lxC, ex quo
Saxonia Christi religionem primum à Carolo accepie, inde ad nos
conrinua succestione Episcoporum, ex perpecuicace relisionistradu-
Eta; ledcam diversa e discrepantia a nora trujus laeculi doctrina, quam
hecerodori a Cacholicis, Fallum a vero disjungunEUE. OWanEO NunC
aequiis ejulmodi seriprores, ac magistros novarum religionum, il
10D. Frieronrmi pronunciaro, ex existola ad Pamachium et Oceg-
num, conrenias. Duisquis assertor es novorum dormatum, quaeso
te, ut parcas Romanis auribus; parcas fidei, quae Apostolico ore lauda-
ta est. Cur post quadringentos annos docere nos niteris, quod anté
nescivimus ? Usque in hanc diemsine vestra illa doctrina Christianus
mundus fuit. Mille e sexcenti suncanni, ex quo orbis Catholicus à
Christo e Apoctolis, octinsenti luncanni, ex quo saxonia per Apocto-
licosviros, _ Epilcopos a Carolo M. ineroductos, hanc Cacholicam A.
demaccepie. Sgicur vrS. FTilarius lib. 6. de Frinic. tar de hos Doctores
atasnunc huius saeculi proculit, serd hoshabuit fides mea. e omnium
MajOruMMOPETOTUM.
t