# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0364 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0364?run=74 # Title: Monumenta Paderbornensia (shelfmark Leibn. Marg. 83) # Folio 218, page id 827352832:0364 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=827352832&page=364 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/827352832/jpgs/default/00000364.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MI ON UMENTA foras erumpere restientis aquae. Reinerus aurem Reineceius, in nocis ad Poëc. Anonsm. mulcum ane a veroaberrac, dum huncfoncem cum correncem ese pucac, cujus ad An. 772. Carolo Irmensulam, ejulque fanum Eresbursi destruente, magno consensu meminerune Annali- um Francicorum scripeores. Sed andiamesipsum Reineccium: Pro- cus dubio, inquic. eum correntem innuit, qui in aero l’aderbornensi hodie nominatur der Dullerborn. Conveniunt enim WeS ascE tam ex annalibus Francic. (unde certatim repeciere, Regino. Aimoinus, Schafnaburcensis, e Cremblacensis) quam ex auctore nostro. Etst quod uerobique numen asciscitur, neque ipse excluserim, it a tamen uc correntem tum non erupisse primum, sed innocuisse opiner; forsan tadiquopiam casu, quem de thermis Carolinis in Boiemia memoria prodidic Fabianus Sommerus. Nomen Grermanicum natura cor- rentispeperis. Dequa cum varia ad me perlata essent, nodum pro- pemodum mihi Cordium visum, dissolvere. ETermanus d Beckheim eo Jacobus Theodoriens DO. ille Fureconsulcus, bic Medicus, es Fenrici Antisticis edomo Saxonica, quoad is in vita fuit. Archiater. uterque singularinecesicudine mihi conjunctissimus. Alterius ver- ba exepistola ipsius ascribo: Aquae illa, qua in radice montis prope vicum, quem nostri Dlvenbecte appellant. cum strepitu frementes crumpunt. dulces sunt, nec ullum acoris sensum praebent, (ut recte in Acidutis d Thecdoro non sint numeratae) nec servant in cruptione cer- tashoras, sed pro aeris constitutione variant. In siccitatibus rariores sunt cruptiones, ut in die nacuralicer solum fiant: in humiditatibus crebriores, ita ut singulis quatuor horis egrediantur, modo copiosiores. modopauciores. Sbundantiores sunt in vere e autumno; itidem hreme, si pluviosa est; deficiunt magis in astate, so val de sicca existit. Durat aucem efstuxionon ulera octavam hora partem, quae tantas aquas educit, et rivos in vicinia scaruriences val de augeat, it a ut du- plicatis eant aquis. Aterra rursus recipitur, es absorbetur prope vicum, quem Dienbectenominant: terra vero illam redait ad fontes Luppiae. Post aquam absorpiam locus unde fluxit, eramine consitus ita resiceatur, ut illic saepius Principes es nobiles viri conviviaha- beant. Diversum qudest. sed aeque mirabile in thermis, quae a pipere dicuntur, in aero Curiensi Rhatorum, quae scaturunt s. Non. Maii