# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0368 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0368?run=74 # Title: Monumenta Paderbornensia (shelfmark Leibn. Marg. 83) # Folio 222, page id 827352832:0368 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=827352832&page=368 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/827352832/jpgs/default/00000368.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. RI ON UM E N TA lib. 25. Cap. 3. In Germania trans Rhenum castris à Germanico Cae. Carepromoris, maricimo tractu fons erat aquae dulcis solus, qua po- ca, inera biennium dences deciderent, compase (que in genibus solve- rentur. Stomacacen Aledici vocabant, es Sceletrrben ea mala. Re- perta auxilio est herba, quae vocatur Bricannica, non nervis modo es orismalis saluraris, sed contra anginas quoque e serpentes. Frisii, qua castraerant, nobis demonstravere illam. Ica Plinius: Quitamen mulcum Ce Facisac in Bricannica herba, undenomen illud cransiericin camresionem. Lipsius in nocis adlib. P. AMM. Paciti N. 217. UC PIi- nium jurec, Bretaniae ulicines ex prilco iltie nomine oltendic, paludes nimirum haud procut Amista flumine; inter Lincam, W eddam C5 Ca- vordam; canquam herba illienata, ex Brecanico cricero, rulso Bre- tanscheHerde nomen craxerit. Ac quisista Lipsiicaprobee, uc non per commerciaucriusque gentisherba illius ris salucitera a Bricannis monstrari pocueric Friliis. Verum ilta non canci PUNE. Ipla naTUTA proridencia magis suspicienda, quae suisregionum morbis, (uasquo- quemedicasherbas dedic monstraricques haud secus quam nacturcium iisin locistrequens signitur, ubi corpora ex insalubriori aqua et aëre pucredini masis obnoxia TUnC. AccesiEnOstra arato NicocIaNA PAna- cex instar, lndica illa herbas ulcis modis arcibusque populismarici- nisefficax medicina. Sed Foncem huncnoxium miccomus, illud vero aquarum miracu lum apud cermanos, ex eoldem Sepcenerionales populos olim spc. Ctarum mulco dignius, quod ex Plinio l. 16. c. 2. adscribam; Altissi- mahaud procul Chaucis, qui majores minoresque appellantur, circa duos praecipue lacus. Liccora obtinent quercus maxima avidutatena- Scends: suffossaeque fnctibus, aut propulsaestatibus, vastas complexu radicum insulas secum auferunt: atque ita libratae stances navieant incentrum ramorum armamentis, saepe territis classibus Romanorum. cum velut industria fuctibus acerentur in proras stancium noctu in- opesque reme dii illae praelium navale adver sus arbores inirent. Redeo cum nacurae spectaculo ad Pontem Resonum, in quo ina- quales olim e subciliri, uc diximus, Auxus per abruptas noctis e diei horas. Cousam hujuspersrurati lune mulei, nomo camen adeo cerri quidacculie in quo acquiescerenc alii, quod nacurx miracula CInE