# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0369 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0369?run=74 # Title: Monumenta Paderbornensia (shelfmark Leibn. Marg. 83) # Folio 223, page id 827352832:0369 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=827352832&page=369 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/827352832/jpgs/default/00000369.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. P A D F R BO R N F N S T A, Tinc qua admirari magis quam perrestisare concessum: Pidem inre rim aderuun similia, quae nacura alibi in Foncibus aperuit. In Sicilia circa Messanam es Aylas hreme in tocum inare scunt fontes: aestate ex undant, amnemquefaciunt. Apollonia in Pontosons astare superstuit: e maxime canis ortu. Quadam terra imbribus sicciores fiunt. velut in Narniensi acro: quod admirandis suis inseruit M. Cicero. Plin. l. 3 L. Cap. 4. In Dodone Tovis fons meridie deficit, mox increscens ad medi- umnoctis exuberat. In Comensi aero fons larsus singulis horis intu- mescit ex residet. Iea Plinius l. 2. Cap. 103. In Cantabriatres fontes octo nis pedibus distantes, mox in unum alveum coeunt; singulis diebus ex- Siccantur duodecies, aliquando vicies. Plinivsl. 3T. C. 2. Mulca huju modi apudhunc diligencislimum natura inreltisacorem reperias, qua ddmirantem ipsum porius deprehendes, quam racionem linsulorum explicantem; nisi quod universim Facearur, in nulla parte naturae ma- jora esse miracula, quam in aquis eFoncibus, quorum alii in quoridia- num vica humanx usum, alii in admirationem ex oblectacionem, alii in medelam daci. Bemedicos quidem fonces quam plurimos extri- Dec incerquehostonrem Ciceronionum oculis pursandis lanandisque macum prope Purcolos, ubi M. Tullius villam habuie, quam nemore. Porricu ec Academia nomine celebrem Fecic, Achenarum exemplo, in qua e monumencum sibiinstaurarie ad poltericacis memoriam. Sed dacene trec omnia, uc nosipsi anno 1652. mense Octobri Ncapolim Komaprolecti coram spectarimus, incer recuctatis rudera d cempon rum injurias plane consepulea. Solum carminis monumencum. Quod Tulliano fonci inscriocum, inceorum acque immortale ad hios perrenic, quia dignum ubique lesi cenluic elinius, et hic po- 2aMUS: Duorua Romanae vindex clarissime lincua. Sylua loco melius surgere jussa viret. Atque Academia celebratam nomine villam. Nunc reparat cultu subpotiore retus: liceciam apparent limphaenon anerepertae, Lancuida quae infuso luminarore levant. Vimirum locus ipse sui Ciceronis honori Hoc dedit, hac fontes cum patefecit ope.