# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0584
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/827352832:0584?run=74
# Title: Monumenta Paderbornensia (shelfmark Leibn. Marg. 83)
# Folio 76, page id 827352832:0584
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=827352832&page=584
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/827352832/jpgs/default/00000584.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

76
I TBE R PI.
Iea ex Pather FeCerUnE Pader. Testatur Crobetinus à Pa8O
deriracum, qui, ucaie, ex tribus foncibus sibi invicem prope
Curgentibus adt pedes Alpium in unum abveum concurrenti-
busoriatur. Qua descripeio non congruit cum iis quae a Scra
bone, Plinio, Prolemao, Feandro albereo de origine Padi
memoraneur. Sed Faciamus non spectatam esfe in hac appella-
tione cam accuraram somilicudinem, si cui id lequi tibebie,
dicec a Padotactam esse Padteram, quemadmodum brachium
Padi, quod est act Rarennam, Pacusam dictum accepimus.
Reperitur quoque scripcum Padesbronnen, ubi rideri possie
deductum nomen ab eadem originoacque iplum Padi voca-
rit bulum. Retere enim Ptinius ex Merrodoro. Padum nomen
ld0. 5.
accepisse ab arbore picca; quae mulca circa foncem, Guae Cal-
lice Pades dieatur. Verum unde Saxonibusnostris, quoseo
cempore quali more ferino rixisse aic Venancius, ca crudi-
cio, se cognicio linguarum: Eguidem malim Eaceri nescire
ie, unde illud Pocher, in nomino Pacherborna, perinde
acque obseurum est quid sibi relie Mimigarna, in nomine
Mimisarnatordae, quo aliquoc saeculis dicta Fuic ea West.
phalia Uros, quam hodie Monalterium nuncupamUS. PER.
vide 60. Perrim cum illa à Padto derirario nullius e receribus auctori
betinum. EdEC MIEACEE. Romanis cerce hi fonces, Fuppiafonces per-
inde dicebantur, acque ille Luppespringensis, arquo adco
qui nobis Padera est, non alius ac Luppia. quanquamnec-
sum condica Paderborni, ancequam ars aliquid molire-
cur, non rideaneur nostri fonres in unum alreum fuiste
collecti, sedcemere, ue casus ferebat, per subjectos campos
lapsise in Luppiam inculisse. Fofactum es, uc cum sicam-
brivecus Luppia nomen his foncibus tribuerene, Saxones
ejus appellationis isnari norum iis rocabulum accribue.
rinc. postea vero occuparo Atisone, didicerune a Sicambris
Luppiae nomen: hatic camen iis Foncibus, quos prius in
pocectarem redeserane, norum Padera nomen. Ouocirca
eum ancea duocantum amnes ad cuam arcem, Princcps I.
dustristime, consfuere dicorentur, deincopstres sunenume.
TaEi
Annales
Canisiani
an. 777.