# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0167
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0167?run=74
# Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92)
# Folio 137, page id 82792707X:0167
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=167
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000167.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

a 
 X F V
do
D. Fateor me deceptum, cum dibi concessi scientiam tunc esse, cum
aliquid firma ratione percipitur. Soles enim homines cum hoc ro-
eabas intuebar; Nam neque possam dicere ratione uti bestias, nec
eis possum scientiam deneeare. Sciebat enim ut opinor; dominum
suum Canis, quem post viginti annes recognovisse, perhibetur, ut taceam
de cateris innumerabilibus. Rag. Dic mihi, oro te, si dua quaedam res i
bi proponantur, una ad quam perveniendum sit, altera per quam pervenire
Possis, quam istarum pluris pendis, ee quam cui praeponis? Ad. Duis dubi-
tat eam praestare, ad quam sit perveniendum. AUS. Freo cum sint duae res
quaedam sciencia, e Ratio, per scientiam pervenimus ad ceationem, an
per Rationem ad scientiam ? Ad. Viraque res sibi met quantum arbitror
ita nexa est, ut per alterurram ad alteram perveniri possit. Namque ad ip
sam Rationem non perveneremus, nisi ad eam perveniendum esse sciremus.
Praecessit ereo screntia ut ad rationem per eam perveniremus. AuB. Quid?
ad ipsam scientiam, quam dicis praecedere, sine ratione pervenitur ? Ad.
Nunguam hoc dixerim. Nam est ista Cumma remerieas. Rug. Per rationem
reirur: Ad. Non ita est. AUS. Freo per remeritatem: Ad. Duis hoc dixe.
rie ? AV9. Per qu. d isieur: Rd. T er nihil quia insita est nobis. AUZ. Obli
tus mihi videris, quid inter nos superius convenerit, cum roeassem, utrum
pucares tunc esse scientiam, cum res aliqua firma ratione percipitur. Nam
respondisti ust opinor, hanc tibi videri humanam scientiam nunc vero dicis
posse hominem habere aliquam scientiam, cum rem nulta ratione perceperit.
Duis autem non videat nihil sibi adversius esse, quam ista duo sant,  non
esse scientiam, nisi cum res aliqua firma ratione percipitur, es esse cujusdam
rei screntiam nullaratione perceptae. Et aque nosse cupio; utrum horum elisas
nam utrumque verum esse nullo pacto potest. Ad. FToc eligo quod paulo anté
dixi, nam illud superius temere me dedisse, confiteor, cum enum ratione in-
der nos verum quaeramus. Idque fiat rogando, e respondendo; quo modo pos
sec ad summam perveniri, qua concluditur Ratio, nisi prius aliquid concede-
retur? Concedi autem recté qui possit quod nesciretur. Ua ista ratio nili inve
niret in me aliquid coenitum, quo innitens ad incoenitum duceret, nihil om-
nino per illam discere, nec eam prorsus rationem nominarem. Duamobrem
Frustra mihi non asentiris ande rationem necessario esse in nobis aliquam scien-
tiam, unde ipsa ratio sumat exordium. AuS. Geram tibi morem, e le qui
dem, ut institui, quories alicujus dati penitet, emendare permittam; Sed ne
quaeso abutaris ista licentia es neglisenter, cum interrego, attendas, ne assi
due male concessi etiam de iis, quae bene conceduntur, dubitare te cogant
Ad. Perse porius ad caetera. Quamvis enim addam visilantia mea quidquid
Possum; Nam e me pudet de sententie cadere tolies, nunquam tamen deterre-
bor pudori huic renii, es lapsum meum te praeserrim manum dante corrieere.
Neque enim est ideo suscipienda pertinacia quia optanda constantia. AU8. Pro-
veniat ribi plane ista constantia, quam citissimi potest, ita mihi placitam sen-
teniam proculisti. Sed nunc esto, quam praesendissimus ad ista, quae volo.
Duaro