# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0168
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0168?run=74
# Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92)
# Folio 138, page id 82792707X:0168
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=168
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000168.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

A N I M AP
Duaro enim abs te, quid ribi inveresse videatur inter Rationem, ex ratiocina
dionem. Ad. Non satis valeo ista discernere. AUS. Hhoc ergointuere, uirut
existimes homini jam adolescenti, an viro, an ut omnem ambasem ause
ram, saxienti sine intermissione inesse rationem, dum mente sanus est, siel
bonam valetudinem corporis, dum peste, ac uulneribus caret, an sieut ant
bulare, sedere, loqui, modo inesse modo deesse ? Rd. Sane menti semper pute
inesse rationem. AuS. Duid hoc dum per ea, quae conceduntur, ac manise
sta sunt, vel interrocando alium, vel coniiciendo alia perducimus nos ad alt
oujus rei cognitionem? Videtur ne tibi aut nos aut quivis sapiens semper)
cere: Ad. Non semper. Non enim. semper homo quilibet aut sapiens quan
rum opinor, vel secum, vel cum alio quarit aliquid disserendo. Nam qui qui
rit, nondum invenit; ita p semper quarit, nunquam invenit. Sapiens au
rem jam invenit, ut nihil aliud dicam, vel ipsam sapientiam, quam eui
esset stultus disserendo fortasse, aut quoquo modo alio poterat, requirebat.
AV8. Recte dicis. Duare intellicas volo non esse istam Rationem, dum perea.
qua conceduntur atque coenita sunt, ad aliquid incoenitum ducimur, hoc enint
non semper, ut jam consensimus, inest menti sana, ratio autem semper.
Rd. Intelligo, sed quorsum ista? AuS. Duia paulo ante dixisti, propierea
me sibi debere assentiri scieniiam nos habere ante rationem, quod cognito ali
quo nititur, dum nos Ratio ad incoenium ducit, nunc autem invenimus, nol
rationem vocandam esse dum hoc acitur. Non enim Cana mens acit hoc semper,
cum semper habeat rationem. Sed recte ista forrasse ratiocinatio nominatur.
ut rario sit quidam mentis aspectus, ratiocinatio autem rationis inquiss
tio, idest, aspectus illius per ea, quae aspicienda sunt moiio. Quare
ista opus est, ad quarendum, illa ad videndum. Itaque cum ille mentis as
pectus, quem rationem vocamus, conjectus in rem aliquam videt illam
scientia nominatur. Cum autem non videt Mens, quamvis intendat aspe
ctum, insciria vel ienorantia dicitur. Non enim, e his corporalibus ocula
omnis qui aspicit, videt, quod in tenebris facillime animadverrimus. L
quo licet, ut opinor, aliud esse aspectum aliud vistonem, quae duo in mente
rationem, e scientiam nominamus, nisi quid te adversus haec movet.
parum dilucide ista distincta arbitraris. Ad. Et mihi haec distinctio placei, e
libenter assentior. Au8. Vide ereo nunc uirum nos aspicere putes, ut vided
mus, an videre, ul aspiciamus. Ad. Esinc vero nec cacus quidem quisqual
dubitaverit, aspectum esse propier visionem, non visionem propter aspectunt.
Au8. Fatendum icirur, visionem pluris quam aspectum esse pendendam. Ad
Farendum omnino. AUS. Ergo e scientiam pluris, quam rationem. Ad
Consequens video. Au8. Placet ne sibi meliores, aut feliciores esse hominibi
bestias: Ad. Avertat Deus tam immanem amentiam. AUS. Recté sane ex
borruisti. sed ad id non corit sententia tua. Dixisti enim eas habere scien
tiam, e non habere rationem. Rationem autem habet homo, per quam via
ad scientiam pervenitur. Sed ut concedam facile perveniri, quid nos adjuva
bit Ratio ut bestiis nos anteponendos putemus, cum illa habeant (cientiant,
hanc pluris quam Pationem pendendam esse compertum sit. Ad. Coor omnt
no aut scientiam Bestiis non concedere, aut nihil recusare quin mihi merito at
sepenantur. Sed quaeso explica illud, quod de cane Dtysis commemoravi, qua
le nam sit, nam ejus admiratione commorus tam inaniter latravi. AUB
Duid autem hoc putas esse niss vim quamdam sentiendi: non sciendi: Sens
enim nos multa Bestia superant, cujus rei cansam non bie locus est; ut quae
ramus,