# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0173 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0173?run=74 # Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92) # Folio 143, page id 82792707X:0173 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=173 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000173.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. OV ANX IT A TP. 43 perrinet nonlatere. ut nullus homo quadrupes recte dicipolest. Ouamobrem ista nostra definuro susceptanua, non solum alienos terminos invasisse, neque aliquid sur juris reliquisse; sed nihib omnino habuisse proprium, totum que alienum occupasse convi- ita est. Ad. Ouid ergo acemus ? Patieris ne illam de judicio ita discedere? Ouanquam enim egoei defensionem qualempo- tuiprabuerim, intamen ip sam lutis formulam, qua nos decepit composuisti. Et ego quidem tamet si obtinere non potui, bona (tamen) fide affui, quod mihi saris et. Tuvero si praevarica- tionis arguaris, quid facias a quo, es produeta est, ut jursa resaudenter, C oppuenataui curpiter coderet: AuS. Lun quidnam est hic quicquam ludex, a quohuic, vel mihimerven- dumsit: FCoceprivatim quasi adhibiusjuris consultus in- struendi causa refellere volui, ut cum ad judicium ventum fuerit, paratus assestas. Ad. Est ereo alt quid quod pro icta pro- Feras quam mihuino alidissimo temere defendendam, men- damque commendas ? AUS. Er cerio. Ad. Ouiduam id est, obsecro: Au3 Omagnanguam su aliud sensus, aliud scientia, illudcamen non latere utriu (que commune est. Non latet enim quidquid anima apparet, sive per temperantiam C orporis sive per intellicentia puritatem, atque illud primo sensus, hoc autem alterum scientia sibi vndicavit. Ad. Manet ereoilla definitiomta, (5 probata AuS. Manet vero. Ad 2binam ergo decepeus sum? Au. Vbi recavi, utrum omne quod non latet (ciatur. Tu enim huicrezacimi temere asensuses. Ad: Nam quid velles ut dicerem? AuS. Non continuo esse, (5 scien- tiam siquid non latet, sed si per rationem non latet Cum autem per corpus non latet sensum vocari. siper se ipsam non lateat corporis passio. Anisnoras quibusdam phulosophis, Co peracutis vrsum esse, ne id ipsum quidem quod mente com- prehendiur, ad nomen asperare serentia, nisitam firma com- prehensiosit, ut ab ea mens nulla ratione queat dimoveri. Ad. Accipioistaeratissime. Sed quaeso, quoniam quid su sensus, subtili ssime quantum arbitror explicatum est, referamus nos ad illam quaestionem; propter quam explicandum hoc suscepe- ramus. Acculeramenim ecoareumentum qui tantum proba- remanimam esse, quantum ejus est C’orpus, eo quod tancen- tem a capiteusque ad pedis extremum pellicem sentit quaqua- vex-