# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0178 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0178?run=74 # Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92) # Folio 148, page id 82792707X:0178 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=178 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000178.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. P A N I M AF eum pueri mirari soleremus palpitantes lacertarum caudas amputatas a eatest corpore, quem motum sine Anima fieri nullo modo mibi persundere possum, ne que quo pacto fiat, ut nullum sit anima spacium, quando pracidi eriam eun corpore potest, intellizo. AuB. Possem respondere aerem, e ienem, quae duo per anime praesentiam tenentur in corpore terreno, ex humido, ui omnium quatud fiat contemperatio, dum post ejusdem anima abscessum ad suxerna evadunt, sese expedium, movere illa corpuscula tanto concuarius, quanto plasa recest tiores subito crumpunt, deinde porro motum tanguescere postremo desmere dum minus, minus que fit quod essucit, ac deinde torum evolat. Sed ab h me revocat, quod his bausi oculis pene serius, quam credi potest, sed certe non serius, quam deberem. Cum enim nuper in vero essemus Licurrae nosir illi adolescentes, qui eune mecum erant studiorum suorum graiia, animadvet pune humi jacentes in opaco loco repeantem bestiolam multipedem, loneum al eam quemdam Vermiculum, vuleo novus est, hoc tamen quod dicam nunquan in eo expertus eram. Verso namque sylo, quem forie habebat 2nus illorum animal medium percussie. Jam ambae partes corporis ab illo vulnere in contrarii discesserunt tanta pedum celeritare, ac nihilo imbecilliore nisu, quam sidi hujuscemodi animantia forent. Duo miraculo exterriei; causaque curiosi ad no ubi simul eso, e alipius considebamus, alaeriter viventia frusta illa dedu lerunt. Neque nos parum commoii, ea currere in tabula quaquaversum poll rant cernebamus, atque unum ipsorum sylo dactum, contorquebat se ad dol ris locum, nihil sentiente alio, ac Cuos alibi motus peragente, quid plura: Temtavimus quatenus id valeret, et que vermiculum, umo jam vermietlos in multas partes concidimus; ita omnes movebantur, ut nist à nobis illu factum esset, ex comparerent mnlnera recentia, rotidem illos separarim natos, ac sibi quemque vixisse crederemus. Sed tune Fe0 quod illis adolescentibus dt i cum intuenteme intuerentur, sibi nunc dicere vereor. Jam enim tantun processimus, et nisi sibi aliter respondero, quod secundum meam causam pro babiliter valet, tota nostra intentio per tam loncum munita Sermonem, uno vermiculo penetrata suecubuisse videatur. illis autem praeceperam, ut Pudiis sieut caexerant, suum cursum venerent, ita eos opporcunius aliquanda ad quarenda e discurienda ista, si res moneret esse venturos. Sed qua ust discedentibus cum alipio sermocinatus sum cum uterque nostrum pro suo quisq modulo recodaretur, e conjectaret, e quareret. si exponere velim, lons plura a nobis dicenda sunt, quam ab ipso principio cancis ambasibus, atq anfractibus dicta sant. Non apud de ramen tacebo quod sentio, nisi mili eu malia jam nota essent de corpore, de specie, quae inest corpori, de loco, tempore, de motu, quae subtilissime, at que abstrusisime propier hanc ipsam que stionem disseruntur, ad dandum palmam iis, qui corpus esse animam dicunt declinarem. Daaptopat a, a possum etiam atque etiam moneo, ne temere; uut in nores, aut in dispulationes loquacissimorum hominum, nimiumque sest sibus his corporeis credentium le praecipites, donce corrisas, firmesque vest sia, qua asque ad ipsum Deum Animam ducunt, ne ab illo secretissimo, trangunissimo mentis habitaculo, a quo nunc dum haec incolit pereerind es stadiis facilius, e laboribus quam inertia, desidiaque avertaris. Hunc at tem accipe contra illud, non quodut sentio multum moveris, non quodrobi Aius de muliis, sed quod brevius, neque quod mihi probabilius quam cstt Ad. Dicoro se quam nsso poles. AuS. Primum illuddico, simarime caus lateatus sa. Sed quod sibi aptlus elicere potui