# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0185
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0185?run=74
# Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92)
# Folio 155, page id 82792707X:0185
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=185
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000185.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

EDANXIT ATC.
dimus Patis nobis axerit ene hullaque corporis tile labo.
Lare Animam. Quatrlo Hal secllse, e extentum Ciorpusanmet. u
vivificet.
E X X V
5.
nc accipe a me B velis, vel potius recoenosce per me, quam
ea sit anima non spatio loci, ac remporis, sed vi ac potentia. Nam
ida si meministi proposicum, ac distriburum jam diiu nobis est. De
numero vero animarum nescio quid tibi respondeam, cum hoc ad
istam questionem percinere puraveris. Cilius enim dixerim non esse omnino qua
rendum, aut cerre nunc ribi differendum, quam vel numerum ac maltieudi-
nem non poreinere ad quantitarem, vel tam involutam quaestionem modo a me
eibi posse expediri. Si enim dixero unam esse Animam concurbaberis, quod
in altero beata est, in altero misera, nec una res simul ex beara es misera po-
test esse. Si unam simul. O. multas dicas esse, ridebis nec mihi facile, unde
tuum risum comprimam. suppetit. Sin multas tantummoda esse dixero, ipse
me rideba, minusque me mihi displicentem quam ribi perferam. Audi erea
quod ex me bene le audire posse polliceor. Quod vera ant ambobus aut alterine-
Brum ita oxerosum est, ul fortasse opprimat, ne subire aul imponere velis.
Ad. Ceda prorsus, es quod ribi coneruenter mecum videtur azi posse quantum
valeat Anima, exrecto ut exponas. AV8. Outinam doctissimum aliquem, ne-
que id tanum, sed etiam eloquentissimum, es omnino sapientissimum, perse.
etumque homnem de hoc ambo interrocare possenus. quonam ille modo, quid
Anima in corpore valeret, quid in se ipsa, quid apud Deum cui mundissima
proxima est, e in quo habet summum, atque omne bonum suum dicendo, ab
disputando explicaret. Nunc autem cum mihi ad hanc rem desit alius, audeo
tamentibi non deesse. Sed hoc mercedis est, quod dum valeat Anima, indo-
etus expedio, quid ipse valeam securus experior. In primis tamen tilii am-
putem latissimam quamdam es infinitam expectationem, ne me de omni Ani
ma discussurum putes, sed rancum de humana, quam solam curare debemus
si nobismet ipsis curae sumus. Haec isitur primo quod cuivis animadveriere
facile est, corpus hoc terrenum, ac mortale praesentia sua vivificat, collieit
in unum, atque in uno tenet, diffuere, atque contabescere non sinit, alimenta
per membra aequaliter suis quibussaue redditis distribui focu, concruentiam
ejus, modumque conservat non tantum in pulchricudine, sed etiam in crescen
do, alque rienendo. Sed haec omnia homni etiam cum arbustis communia vi-
deri queunt. Haec enim etiam dicimus vivere, in suo vero quidque illorum
genere custodiri, ali, crescere, signere videmus atque falemur.
ascende itaque alterum gradum ex vid quid possit anima in sensibus ubi
evidentior, manifestiorque vita intellieitur. Non enim audienda est, nescio
quae impietas rusticana plane, maxisque lignea, quam sint ipsa Arbores, qui-
bus parrocinium praebet, quae dolere vitem. quando uva decerpitur,  non
solum sentire ilta cum caeduntur. Sed etiam videre, atque audire credit. De
quo errore sacrileeo alius est disserendi locus. Nunc quod institueram altende.
qua sit vis Anima in sensibus, arque in ipso mocu, munifestior est Animantis
4100-