# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0186 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0186?run=74 # Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92) # Folio 156, page id 82792707X:0186 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=186 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000186.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine # Lines: 54 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 156 F A N Y M AP quoruom nobis cum iis, quae radieibus fa sunt nulla potest esse communio. Imendit se amima in lactum; e eo calida frieida, aspera tenia, dura mot lia, levia, gravia, sentit, atque discernit. Deinde innumerabiles disseren tias saporum, odorum. sonorum formarum, sustando, olfaciendo, auaest do, videndoque dijudicat. Atque in us omnibus ea quae secundum naturan sui corporis sunt asciscit, atque apperit, reiieut, fueirque contraria. ReMo vet se ab his sensibus certo intervallo remporum, e eorum motus quass pe quasdam ferias reparans, imagines rerum; quas per eos hausit. secum catet vatim, es mulupliciter versat, es hoc rotum e somnus, es somnia. s de etiam gestiendo, ac vacando facilitate morus delectatur, es sine labores ordinas membrorum o cordiam, pro copulatione sexus aeit quod potest, atqu in duplici natura socretate, atque amore molitur unum. Paribas non jam e snendis tantummodo, sed etiam fovendis ruendis, alendis, atque conser vandis conspirat. Rebus, inter, quas corpus asit, e quibus corpus suste tat consuermane sese innectit, es ab eis quasi membris asre separatur quae consuctudinis vis enam sejunctionem rerum ipsarum; aique Inerval lo remporis non discissa Memoria vocatur. Sed haec rursus omnia posse Ammam eriam in bestris nemo neeat. Ergo attollere in cerrium gradum qui jam est homini proprius, e cooita memoriam non consuccudine imoll harum. sed animadversione, atque penis commendatarum, de retentari rerum innumerabilium, tot artes Opificum, aerorum cultus, extruetis nes urbium, variorum dificiorum ac moliminum muliimoda miracala inventiones eot sienorum in literis, in verbis, in sestut, in bujuscemod sono, in picturis, alque femendis tot gemium linenas, tot instibuta tot nova; uet instaurara, ranium librorum numerum, es hujusmodi. mo nimentorum ad castodiendam memoriam, tantamque curam Posteritaris officiorum, porestarum, bonorum, dienitatumque ordines sive in familiis sive domi militiaque in Republica sive in prophanis sive in sacris app ratibus, vim ratiocinandi, es exeoeitandi fluvios Eloquentia carma num varietates, ludendi, ac jocandi causa milleformes simulationes dulandi peritiam dimetiendi subtilitatem numerandi disciplinam, praterta horum ac futurorum ex praesentibus conjecturam. Magna haec, e omita nd bumana. Sed est e aahuc ista parum dectis, acque indoctis, pari bonis, ac malis animis copia communis. Suscipe ieireur, acque insili quar gradur, ex quo bonitas incipit, atque omnis veralaudatio. Flinc enim anilt se non solum suo, si quam universi partem asit, sed ipsi etiam 2niverso cl pori audet praponere, bonaque ejus bona sua non putare, atque potentia chriludinique sua comparata discernere, atque contemnere. Ft inde quo N sis se delectat, eo magis sese abstrahere à sordibus rocamque emaculare, mundissimam reddere, es comptissimam, roborare se adversus omnia, quae proposito, ac sententia dimovere moliuntur, societatem humanam maenipet dere, nihilque velle alteri, quod sibr nolit accidere, sequi authoritatem ac praecepta sapientum e per haec loqui sibi Deum credere. In hoc i praeclaro actu anima inest adhue labor; e contra bujus mundi motestias acque blandicias maenus, acerrimusque conslictus. In ipso enim pur rionis nosocio subest metus moriis sape non magnus; sape verd vehemeto tissimus. Non maenus tum; cum robustissime creditur nam videre urum hoc sit verum, nen nisi perpureata Animae licet, rania Dei provi dentia, justitiaque subernari omnia, ut nulli mors inique accidere possi etiam