# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0223 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0223?run=74 # Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92) # Folio 193, page id 82792707X:0223 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=223 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000223.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine # Lines: 56 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DH Y R INLF A X Hlujuscemodi Societatisbonum, summunique commodum Animum ad idiomata excolenda, Barbararum etiam senrium roces interpretandas accendit, ec hoc eat, quod in rocibus isnore hsnificacionis amamus, cumillas exponere, aeque incerprecrari Audemus, uc nimirum quod jam intellisimus, e summa animi volupeare in ipla incommurabiliRa tione Societatisque bono ridemus, in idiomatum Audio, acque usit ob. rineamus, quod nisincelliseremus, nihil profecto animum ad aliarum Pationum sisna callenda extimularer. Idcircocum quodnescio, scire enitor, ac Audeo, nonquodnescio, àme quaeritur, sed quod seio, Propter rent cujus gratia incosnitum amo, quod nullo pacto quid siE quererem, dc noram queri agnolcere exoptarem, nisi quod in Rarione, meisque imasinibus aCnO. cur, es dilis sicur eno tionibus sire ingeniris, sire sctione quadam elaboratis intelligo, in- cum. spicio, arqueamo, in externis rebus ac doctrinis hominum reluri in- volutum, atque restrictum; tanquam in sua specie genus, invenire atque contemplari sperarem, utnon proprerse, sed obid, quod incel- ligitur, incognitum handraroamemus, atqueinca, quxe noslatent, ardenti Audio tendamus. Flincnisiquid sirscire, ac quantam perfectio nem, acnobilitatem, rerum naturas, artium disciplmarumque soler- riam, ac notitias intelligere redoleat, interiori quodam incuitu in ipsus Animi penetralibus prospectarem, nullam lane in lirerarix rei grariam operam impenderem, aique adeo cum _ quid sicipsa isnorantia auE quid seme aliquid nescire; intelligereenitor, in inscitia scientiam. quamasnosco, innescienre iptum seire, quod jam intelliso, lancamo, ut cridentissimum, ac ciera quamris dubitationem sit, quod penitus la- ret, seu quod in tuo genere, autin animi salrem simulatis Aetisque imu- Binibus aliguomodo non intorescir, nnllo pacto a me inrestigari, atque submea optata cadere: Ouamobrem eriam cumres, doctrinasqueisno. tasscire, accallere exoptamus, illas non omnindisnoramus, sed jam inquirentes seimus, ut illasinguirerenon curaremus; nisi modo jam exposito, intelligentia assequeremur. Si auremcum res d lua natura alienas, arque sejunctas Animusnoller Ouid contin- invelligare Ruder, Id ixtum quod querit, de investisar, intelligie, ac sat snimos suamque naturam invellisanti: Ouod cum dilisenier expendo, mi Risanci rum, ac Rupendum quoddam in mentis nostre indole derego, crenim ver aperte intelligoadeo in suiinquistione, acque inrestigatione felicem, animus dum fortunatumque Animum hollrum esse, ut dum quid ipse sicinrestigare se ipsum in aC scire exoptaF, se ipsum torum, ac plenissimé incelligat, ut lui iphus guiris, jams psum intelli- investigatio, iplamet sui iphius intellisentia, ac scientia jure merirodi- si cenda sF. Frenim dum ardentissimo desiderio se ipsum agnoscendi in- Dammatur Animus, protectoseipsumamat, amat igieur le, dum se Animi inve Ticario ipscus ouerie, idcirco seintellisit, arquescir etiam se, dum quid ipse srsC. mer snim duloguerie _ inreltisar; Nemo enim id quod nelcit, amat, aue scientia est. quodincoenirum cst, sibi patetacere sudet. Atramen exploremus, quo pactomens sibi incognira siC, aC PatenS, Ouaritur qua acto sibi inno dum se iplam guxerit. P’ortasse non omnino se intellisic, uc rota sibi in. rescat Ammtt nocelcar, Ledcantum generali quadam cognitione in le ridet, nimi sc ipsum in rum quid hc iplamens nivertalis agnoscit, ut cantum genus suum zuiren. amec, cum sciplam inguirie, autformam. speciemque aliquam animo estinsit