# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0224 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0224?run=74 # Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92) # Folio 194, page id 82792707X:0224 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=224 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000224.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine # Lines: 71 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 9 ANGVSTINOS LIB. X. ncum mens ethHBL, quamamar, ac urin seipla contempletur. quid ipsa sC, In rat handsc ipsa ClBat. OuaProprer adhuc haerco, an adeo Animus sic sibi nOtUS, cun se nosse desid sedsuum senus te querir, utaliquomodo se non larear, sibique obscurus non AE, aC IN cancum agno. cosnitus. Hlocramen nullo pacto contins creporest. Prenim cum men Scat 3 cum sni- se quarir, ut se norerit, ac se seire oporret, ut intellisat, quid mus se quaeris noNe, quid hrscire, imocum se guerie, ur se sciat, atque agnolcat verese ipsum cerro seit, sc eNerem appetenrem se sciret atque axnolcere, quapropie ut se nover scit ac inelli non tantum quid sit scire, quidnosse, rerum eriam scie, atque nosc Scit seipu Le velle e amare sui ipsius scienriam, atque cognirionem, intellis nimus dum BIcur, de scit, quidipla sit, cum se scire, atque explorare Audet. L enteo non tancum genustuum. Mentem nempe univertalem in quam omnis Animus conrenit, aucidolum aliquod gnod seese fingit, Led ixlam intus agnoscir, ac ridet mensdum se nose amat, ac ut le nove ric seinrestisat; cum non aliasmentes, aur simutactrum aliquod sus, scd suum scire, suumquenosseintellixic, dum sequarenrem, ac se let reexoptantem rider. Preterea sidum se scireamat, aliasmentes intellisir, aur aliquid ex multomasis traneum a lua narura alienum noscir, cur se iplam porius non intell seipsum incel. Bic, Cum se ipsa nihil posi ese presentius; Nam s Animus naturarum lixet Amimus, se diversarum penetralia cosiratione perlustrare porest, ac intellisere edi Eres a suana cura alienas dux nullam cognationem, ac nexum cum ipso habent, cur non ralet noscit. Nihil Ani- lenosle, cum nihil sibi se iploincimiushabeatur. Disonum enim ma moscipso pre. ximeque aratione ex Naturae insticurione alienum videtur. Mentem res sentius 2Cc diverlasscire, seauremisnorare, ur id quo exrera scimus, sibiigno sculras emer- tum, obscurumque maneat. Si tamen ad corporis oculos animum convertamus non adeo potens Animus suam hCCraCO apparet, ut nequeat facile dilui ex enerraric. mei enim oculi, dum uirens se ipsu orom hominum oculos videne, sibi ignori se nullo modo vident. insc ipso vider. Te laMu se vrteuein spcculis, in quibus illorum imaso resilit, aC dubitaur reseeticut. Actamen quod corporeis rebus continsit, neutiquam in ipsum ingui- Co foCo Animo arrribui porest, sienim dum Animusse quaerit, ac le rons nmcomu enolces atal, le in se non ridet, sibique adhuc ignotus eAt, ubi veriratis eter- utCrel: sed unde se incellisit, dum lcamat, cum nihil pror ne se rancum fusignocum quieri, de dilisi porelt. Forrase le tanquam in speculo, in Selvicur Da. ratione eritatis aecernx se vider, dum se quarie, nam ad incomm ut bilem, ac intinicam incellisenciam se conrertens in ipla ridet, ac i1 animusdum relliBIC, GuamtCciolum sirnose semetiplum ex hocamat, quod ri der, arque umirettali Rarione intelligit Auderque se tieri, quia quam ipsum in se ipso vis sibi nOtuS non sic, LOcum tamen ei est, quam bonum (IE, UF Sib; notu SC. Ouam tamen a vero hec aberret ratiocinatio, quis lanX menE non Videc: Ouvenim pacto se ignorabit Animus, si quam pulchrum sit le nosse, jam incellisir; si nolcit, quam deceat, le nosse, jam L scir, seit namque quid sirnosse se quod amat, se nempe ese rem, qu amar senosse. AFhoc est A nimus, res sciens, ac intellisens, SreDU tet senosse, hrelcignorare, sire dubitet, an le coBnolcat; nam quo vismodo puret. semper seir se aliquid de le putare, ac quaerere, mirum Ccelserem incellisentem, in quo ur intra inrectisabimus. tol humanae mentis natura sica ett. Diciramen porest, quod dum Animus se quaerit, ut se noveric, hand ali amantem videt. se inquirenten Duaedam Dis macuram in on Animus, se rabili lumina intelligate bitatio. se cositantem videt ac neces sario invelli–