# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0225
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/82792707X:0225?run=74
# Title: [Animae Humanae Natura Ab Augustino Detecta In Libris de Animae Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animae Immortalitate] Animæ Hvmanæ Natvra Ab Augustino Detecta In Libris de Animæ Quantitate, Decimo de Trinitate, & de Animæ Immortalitate (shelfmark Leibn. Marg. 92)
# Folio 195, page id 82792707X:0225
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=82792707X&page=225
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/82792707X/jpgs/default/00000225.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
# Lines: 67 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

DE  R INIT A T B
haud se iplumamat, sedbearitudinem, 2c securitarem, tuum videli. Nova consur
cer ultimum tinem, ac summumbonum, quod tacilius assequiarbirra. sit Dubitatio.
tur, si suam naturam intelliset, ur credat sead summam Felicitatem DeF. Animus se ip
venire non posse, nisi primo le iplam copnorerir. Hinc quidipla sIC, sum inguirens
Mensquaerit, non quid sc iplam quaerit, sed quia tinem illum opti
cum Bonum
mumamat, quemintellisie. Xratione cujus seiplam inveltisat, aC ad quod cendis
cognolcere Auder. Nequeramen rim ullam habet hujulmodi dubica. haud se ipsum
intellisere ac
lio. Nam hMenshanc summam incellisit felicitarem quam amar e in nosse videtus
guamrendit, cur poriusnon intelliser sciplam, qux adbeaticudinem
aspirat: Ouid enimmontrolum, ac non parum inconveniens ridetur nens si finem
ulrimum
Animum intelligere id, ad quodalpirat, seiplum tamen, quoad feli quem dirisi
citarem rendit, isnorare; hterminum, ac metam luarum operario. curincellisic
ulto magi
num agnoscie, quod lanealiquid ipso melius est, ac perfectius, cum se ipsam intel:
summum Bonum ad quod animustertur, supra animum, altiorisque lice.
ordinissir, cur nescier leiplam, cujus cognirio sibi ips interior, ap.
tior, ac pexesencior est.
Deindesisefelicem, beatumquetieriamat, incelliset quidem; sC smimusdum
eseremamantem, scucendenrem ad Cummum bonum, CognOlCet bonum ad quod
isitur se iplam, senempeintellisere, quam pulchrum, beatumque aspirat aeno-
it, se ipsum
sitsummobonotrui, exhocisitur, quod luum ultimum finem aBno necessario in-
scir, profecto seiplam incellisit. Vlrerius, s sux Bcariudinis, aC celtisic.
tinis oprimi recordatur Animus, cur sui ipsus obliriscitur: qua enim non rancur
ratione heri porest, ut memoria beacicudinis sux in Animo remancar, sui finis ve-
non veromemoria lui cum eo perdurare ralear: ex s inrellisit illud, rum e sui ix.
us invenita
quorulexerrenire, cur non leincelliset, qup rult perrenire, atque quedam ica
bearicudinis bonum assequi, a amplexari:
Prreterea Mensiplumnoseamat, cum se quaeri, urnorerit. se
isitur cognoscentem, quam pulchrum sienone, intellisit, aique
ad0o se iplam scit. Ouid enim acerbius Animo continsere voset, ut lC incelisere, ch
iplum ighoraret, ac sux scientix decet, dum cuncta comprehende. p  sut
rerule, atque ad extrancasres, utsciat, e incellisar jusi motu con
vertitur.
Deindè Animusdum senosto, d incelliserecuxit, sanenoretuum
amat, ubi ergonosse luumnorit, silenon norit: nam novit, quod se incellieca
alianorerit, scauremnon norerit, agnoscirisirur, quid sitnose. Si cem vidu,
sum utrque
ereo sealiquid scientem seit. Senimirum aliquid scire intellisit, quo scir.
Pactoleiplam nelcit, non enim alreram mentem scienrem scit, led le
iplam, scit isitur se ipsam. Rationienim reluctat, ac adverlatur
hioc, quod Animus se scienrem etiam extrancas, alienasque quasdam iosum mer in-
res inspiciat, ac sciat, serero, quo illasseir, nesciat, ac non intel. celligere Ant
lisat. Cum ipsum scircac intellisereiplemet Animus sic. VUerius
cum Animus sequarit, ut seincellisat, quaerentem jam senorit, jam
pus est
Seeroonorit, idcirconequir Animus omninoneleire se, nam etiam sanimussein-
dum incelligie, acscit, se nescire se, se utique scit, Scirenim se esse quirentem vi-
lens jam quid
rem, quaenescir, dc quaerit se; Hinc ferinequir, ur dum Mens se nC. ipse sit inse
Seir, se nelcientem non sciac, nam hle nelcireisnoraret, non se quae. meripso videt.
veret, ur Sciat. Aeque adeo eriam positaisnorantia sui Animus seuri.
que sciret, dum scisnorare, ac nelcire incelliseret. Hocenim est
Animus ressciens, e incellisens, quod cum nolcitur, ex animum in.
relli.
essulset in A
Mens dum se
se aatu de
se ipsum
aenoscit.
enimus dum
re